🌱 خودشناسی در سال جدید؛ چرا با وجود شروع سال نو، باز هم همان آدم قبلی می‌مانیم؟

مقاله‌ای اختصاصی از مرکز مشاوره خانواده آویژه


با آغاز سال جدید، خیلی‌ها منتظر یک حس تازه‌اند؛

انگار قرار است با عوض شدن تقویم، بخشی از خستگی‌ها، اشتباهات و الگوهای قدیمی هم جا بماند.

اما واقعیت این است که سال جدید، ما را از خودمان جدا نمی‌کند.


در مرکز مشاوره خانواده آویژه، هر سال با مراجعانی روبه‌رو می‌شویم که می‌گویند:

«نمی‌دونم چرا با اینکه سال عوض شده، حس می‌کنم هیچ‌چیز تغییر نکرده.»


پاسخ ساده اما عمیق است:

چون تو خودت را با خودت آورده‌ای.


چرا شروع سال جدید الزاماً به تغییر منجر نمی‌شود؟


سال جدید نماد «شروع تازه» است.

هدف‌گذاری، لیست عادت‌های جدید، تصمیم‌های بزرگ.


اما بیشتر ما:


گفت‌وگوهای ناتمام را با خود حمل می‌کنیم


الگوهای رفتاری قدیمی را ادامه می‌دهیم


مسائلی را که سال‌ها تحمل کرده‌ایم، دوباره تحمل می‌کنیم


بخش‌هایی از خودمان را که برای بقا خاموش کرده‌ایم، همچنان خاموش نگه می‌داریم


نه چون ضعیف هستیم،

نه چون شکست خورده‌ایم،

بلکه چون آگاهی، به تاریخ وابسته نیست.


خودشناسی در سال جدید یعنی دیدن همین واقعیت، بدون فرار.


خودشناسی در سال جدید دقیقاً یعنی چه؟


خودشناسی در سال جدید به این معنا نیست که:


خودت را سرزنش کنی


گذشته را پاک کنی


یا وانمود کنی که همه‌چیز خوب است


بلکه یعنی:


متوجه شوی چه چیزی را هنوز با خودت حمل می‌کنی.


هرکدام از ما چیزی داریم که:


از آن اجتناب می‌کنیم


کوچک جلوه‌اش می‌دهیم


یا مدام می‌گوییم «بعداً درستش می‌کنم»


و سال جدید، این چیزها را پررنگ‌تر می‌کند.


چرا بعضی‌ها سال جدید را با امید شروع می‌کنند و بعضی با سنگینی؟


برای بعضی‌ها، سال جدید حس شروع دارد.

برای بعضی دیگر، حس تکرار.


یک سال بزرگ‌تر


یک سال دیگر با همان مسئله


یک سال دیگر تظاهر به «خوب بودن»


و هر دو تجربه واقعی است.


هیچ‌کس وارد سال جدید خالی نیست.

همه‌ی ما چیزی با خود حمل می‌کنیم.


مسئله‌ای که هر سال با خودت می‌آوری چیست؟


اغلب ما یک الگوی تکرارشونده داریم:


رابطه‌ای که همیشه به بن‌بست می‌رسد


رفتاری که می‌دانیم سالم نیست


گفت‌وگویی که هرگز انجام نمی‌دهیم


تصمیمی که مدام عقب می‌افتد


معمولاً خیلی دراماتیک هم نیست.

اغلب فقط یک حس آرام اما آزاردهنده است:


«یه چیزی درست نیست…»


و خودشناسی در سال جدید دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شود.


سؤال سختی که نباید از آن فرار کنیم


اگر زندگی‌ات به آن وابسته بود،

کدام مسئله را باید همین امسال با آن روبه‌رو می‌شدی؟


نه جواب قشنگ.

نه جواب منطقی.

جواب واقعی.


الگو.

اجتناب.

چیزی که سال‌هاست با خودت می‌کشی و اسمش را چیز دیگری گذاشته‌ای.


خبر مهم این است:

اکثر ما می‌دانیم چیست.


مشکل ندانستن نیست.

مشکل فرار کردن است.


چرا با وجود خودشناسی، تغییر اتفاق نمی‌افتد؟


چون شناخت بدون مسئولیت، فقط آگاهی سطحی است.


ما:


درباره مشکل حرف می‌زنیم


آن را تحلیل می‌کنیم


توجیه می‌کنیم چرا به وجود آمده


اما تغییرش نمی‌دهیم.


و نتیجه؟


همان سال، با یک عدد جدید


همان واکنش‌ها، با آدم‌های متفاوت


همان سؤال همیشگی: «چرا هیچی فرق نکرد؟»


این شروع تازه نیست.

این درجا زدن با ظاهری جدید است.


هزینه پنهان حمل کردن مسائل حل‌نشده


یکی از مهم‌ترین بخش‌های خودشناسی در سال جدید این سؤال است:

این مسئله دقیقاً چه چیزی از من گرفته؟


چون هیچ مسئله‌ای که از آن فرار می‌کنیم، بی‌هزینه نیست.


آن مسئله:


انرژی ذهنی می‌گیرد


کیفیت روابط را پایین می‌آورد


حضور ما را کمرنگ می‌کند


آرامش را به‌تدریج می‌بلعد


آن‌قدر آرام که به آن عادت می‌کنیم.


کم‌کم زندگی‌مان را طوری تنظیم می‌کنیم که با آن کنار بیاید:


برنامه‌ریزی


جبران


توجیه


و بعد… طبیعی می‌شود.


این خطرناک‌ترین بخش ماجراست.


چرا بعضی‌ها سال‌ها بعد می‌گویند «نمی‌دونم چطور به اینجا رسیدم»؟


چون فرو نریختند.

سازگار شدند.


با چیزی که نباید عادی می‌شد.


نشانه‌های اینکه مسئله‌ات را پیدا کرده‌ای


لازم نیست زیاد بگردی.

مسئله خودش را نشان می‌دهد:


وقتی مکث می‌کنی، ظاهر می‌شود


گفت‌وگویی که مدام عقب می‌اندازی


رفتاری که خیلی سریع از آن دفاع می‌کنی


واکنشی که خودت هم از آن راضی نیستی


بدن دروغ نمی‌گوید.


اگر مسئله حل نشده باشد:


بدنت منقبض می‌شود


لحن تغییر می‌کند


یا عقب می‌کشی، یا حمله می‌کنی


این ضعف شخصیت نیست.

این سیستم عصبی شرطی‌شده است.


مسائل حل‌نشده همیشه در روابط دیده می‌شوند


خودِ حل‌نشده:


در حرف زدن ما دیده می‌شود


در واکنش‌ها


در میزان امن بودن حضورمان


در این‌که چقدر دیده می‌شویم یا ناپدید


آدم‌ها به نیت ما واکنش نشان نمی‌دهند؛

به آن چیزی که با خودمان وارد فضا می‌کنیم واکنش نشان می‌دهند.


یکی از نشانه‌های مهم خودشناسی؟

وقتی مدام دیگران را بابت همان چیزی سرزنش می‌کنی که خودت انجام می‌دهی.


خودشناسی در سال جدید یعنی شکستن یک توافق نانوشته


این مقاله درباره درست کردن همه‌چیز نیست.

درباره شکستن یک توافق پنهانی است:


«باشه… فعلاً باهاش کنار میام.»


سال جدید یعنی:


صادق‌تر ادامه دادن


نه فرار کردن


نه بزک کردن واقعیت


نه کوچک جلوه دادن درد


تو هرجا بروی، خودت آنجایی.


سؤال این است:

می‌خواهی همان نسخه‌ی قدیمی تصمیم بگیرد؟

یا بالاخره می‌خواهی مسئول خودت باشی؟


نقش مشاوره در خودشناسی واقعی


در مرکز مشاوره خانواده آویژه، خودشناسی فقط جمله انگیزشی نیست.

ما کمک می‌کنیم:


الگوهای تکرارشونده شناسایی شوند


اجتناب‌ها دیده شوند


هزینه‌های پنهان مشخص شوند


تغییر از حرف به عمل برسد


گاهی این مسیر به‌تنهایی ممکن نیست.

و این نشانه ضعف نیست؛ نشانه آگاهی است.


جمع‌بندی نهایی


خودشناسی در سال جدید یعنی:


دیدن آنچه هست


پذیرفتن مسئولیت


و انتخاب آگاهانه برای تغییر


نه برای کامل شدن،

برای سبک‌تر زندگی کردن.


مرکز مشاوره خانواده آویژه


همراه شما در مسیر خودشناسی، رشد فردی و تغییر پایدار

قبل از آن‌که مسئله‌ای که سال‌ها حملش کرده‌اید، مسیر زندگی‌تان را تعیین کند.


منبع: شماره مشاوره خانواده


مشاوره خیانت زن