علت محبوبیت این نان‌ها، طعم خوب و خاطره‌انگیز، مواد تشکیل‌دهنده منحصربه‌فرد، جایگاه آن‌ها در فرهنگ و سنت و آن احساسِ لطیف که در هنگام خوردن آن‌ها به انسان دست می‌دهد، می‌باشد. همچنین در تقویم جهانی، ۱۶ اکتبر مصادف با ۲۴ مهر، روز جهانی نان است.

نان آرِپا، ونزوئلا

خمیر به‌دست آمده از آرد ذرت در ماهی‌تابه داغ گذاشته می‌شود تا تبدیل به نانی طلایی و گرد شود. آرپا از پیش از ورود اروپاییان به امریکای جنوبی در این منطق پخته می‌شد و می‌تواند از ساده‌ترین شکل تا مفصل‌ترین شکل تهیه شود. در هنگام صبحانه آن را حتما با کره میل کنید که بسیار خوشمزه و مفید است. نانِ شکم‌پرِ آرپا که از سس سالسا و خامه و گوشت پر شده هم خودش یک غذای کامل است.

نان آپام، سریلانکا

این نان یکی از خوردنی‌های منحصربه‌فرد سریلانکاست که با آرد برنج و شیرِ نارگیل درست می‌شود. این نان که شکل پنکیک نازک را دارد، بصورت داغ صرف می‌شود تا خشک و یا بیات نشود. برخی مواد غذایی شامل نارگیل و کاریِ مرغ روی آن استفاده می‌شود.

نان ازبک، ازبکستان

نان ازبک در مناطق مختلف این کشور از تاشکند تا سمرقند متفاوت درست می‌شود. نان‌ها بلافاصله بعد از پخته شدن روی دوچرخه حمل می‌شوند تا به بازار‌ها و کافه‌ها منتقل شوند. این نان خوشمزه را درصورت امکان نوش‌جان کنید.

نان اینجرا، اتیوپی

سطح اسفنجی اینجرا را کهکشانی از حباب تشکیل می‌دهد که این نان را ابزار بسیار مناسبی برای خوردن خورشت‌ها و سوپ‌های متنوع این کشور می‌کند. این نان که در کشور‌های همسایه شامل اریتره و سومالی نیز طرفداران زیادی دارد، هم به‌منزله غذای اصلی استفاده می‌شود و هم به‌منزله ابزاری برای صرف غذای اصلی که به کمک آن غذا را از بشقاب‌ها برمی‌دارند و در دهان می‌گذارند. این نان از نوعی غله سنتی و بسیار مغذی به نام تِف درست می‌شود و طعمی ترش‌مزه دارد و توصیه می‌شود حتمن این نان را امتحان کنید.

طعم ترش نان نتیجه فرایند تخمیر است؛ به‌این‌‌ترتیب که خمیر تازه با نان‌های قدیمی مخلوط می‌شود و برای چند روز دست‌نخورده می‌ماند تا رایحه و طعم قوی‌تری پیدا کند.

نان باگت، فرانسه

شاید فرانسوی‌ها خوردن حین راه رفتن را کاری بد بدانند، اما یک استثنای غیررسمی وجود دارد و آن خوردن یک باگتِ تنوری و ترد است. شما اجازه دارید درحالی‌که در خیابان قدم می‌زنید نان خود را هم با نیشگون بکنید و در دهانتان بگذارید؛ البته به این دلیل که باگت نقش بسیار شایان افتخاری در فرهنگ فرانسه دارد. اما مانند بسیاری از سنت‌های بزرگ دیگر، باگت هم اختراعی به نسبت جدید است

بر طبق مورخ غذای پاریس، جیم شوالیر، نان‌های دراز و باریکی که شبیه باگت‌های امروزی هستند، در قرن ۱۹ بسیار معروف شدند و نخستین اشاره رسمی به این نان‌ها در فهرست قیمت سال ۱۹۲۰ است (البته رئیس‌جمهور مکرون معتقد است باگت استحقاق قرار گرفتن در میراث معنوی یونسکو را دارد! )

بیسکوئیت، آمریکا

بیسکوئیت یکی از مزه‌های مختص آمریکاست. نمی‌توان گفت، درست کردن بیسکوئیت راحت است؛ درست کردن بیسکوئیت‌های نرم دستان فرز و مخلوطی یکدست می‌خواهد. آمریکایی‌ها روز‌های یکشنبه معمولاً غذا‌های خانگی درست می‌کنند و بیسکوئیت یکی از این خوراکی‌هاست. یکی از رمز‌های درست کردن بیسکوئیت خوب، آرد آن است. آرد با پروتئین پایین. اگر ساکن آمریکا هستید، این نان را حتمن امتحان کنید و لذت ببرید.

نان بالِپ کُرکون، تبت

دانه جو هزاران سال در فلات تبت به‌دست‌آمده است و برای مدت‌های طولانی غذای اصلی این مردم بوده است. این نان طعمی آجیلی دارد. دالایی لاما این نان را برای صبحانه صرف می‌کند که خوردن آن بسیار راحت است حتی اگر اشتها نداشته باشید.

بروآدِ میلهو، پرتغال

ابتدا ذرت و گندم آسیاب می‌شوند و سپس در تنورهایی با سوخت چوبی پخته می‌شوند. اروپایی‌ها تا زمانی که وارد آمریکا نشده بودند، ذرت را نچشیده بودند؛ اما این ماده غذایی در شمال پرتغال که خاک برای کشتِ گندم مناسب نیست، به‌دست می‌آمد. ناگفته نماند این نان بدلیل اینکه با سوخت چوبی پخته می‌شود، بسیار خوشمزه می‌باشد بطوریکه حتی می‌شود آن را خالی نوش‌جان کرد.

نان بُلانی، افغانستان

تاول‌های طلایی‌رنگ خمیرِ ترد نشان از آن دارد که با یک به لانی عالی طرف هستیم؛ اما طعم واقعی این گنجینه افغانی، که محبوب‌ترین نان افغانستان است، در درون نان پنهان است.

نانواهای افغانی بعدازآنکه خمیرمایه را با وردنه به یک ورقه نازک تبدیل می‌کنند، آن را لایه لایه با مقادیر سخاوتمندانه‌ای از سیب‌زمینی، اسفناج یا عدس پر می‌کنند. سبزیجات تازه و پیازچه طعمی تندوتیز به این غذا که حسابی نیاز به دندان دارد، آرامش‌بخش می‌دهند (خوشمزه می‌شود). بعدازآن خمیر در روغن داغ سرخ می‌شود و آماده خوردن است.

نانِ بامی، جامائیکا

کیکِ کاساوا که در ماهیتابه سرخ می‌شود، غذایی لذیذ در جاماییکاست و با نانِ بامی و غذا‌های دریایی این منطقه جفت خوبی می‌شود. فرایند سنتی تولید نان بامی با سم‌زدایی از کاساوا شروع می‌شود که حاوی سیانور است. دستور پخت این نان، ریشه در سنت‌های حامائیکایی دارد. قبلا از ورود اروپاییان به جامائیکا، کاساوا غذای اصلی در آمریکای جنوبی و منطقه کارائیب بود. بنده کاساوا را به همه پیشنهاد می‌کنم که حداقل یکبار مصرف کنند و لذت ببرند.

پائو‌دِکوئیجو، برزیل

تبدیلِ کاساوای آمریکای جنوبی با داشتنِ مقدار طبیعی از سیانوری که می‌تواند یک انسان را از پای درآورد، در نان، اوج خلاقیت و هوشمندی آشپزخانه است. این کار با چرخهٔ خیساندن، فشاردادن و خشک‌کردن این ریشه گیاهی انجام و در انتها این ریشه خوراکی تبدیل به یک ستاره غذایی می‌شود

این ریشه یکی از اصلی‌ترین ماده‌ها برای درست کردن نان پنیریِ برزیلی است که روی آن بسیار ترد است و درون آن نرم و کمی‌ ترش

نان پان کوبانو، کوبا

این نان در بیرون بسیار نرم و لطیف و در درون بسیار ترد است. اگر وارد یک نانوایی کوبایی شوید، احتمالاً یک نان دراز و طلایی را با درزی کمرنگ در وسط آن مشاهده خواهید کرد. برخی نانوایان یک باریکه از برگ درخت نخل را قبل از پختن نان در خمیر فرو می‌کنند تا در نان شیار‌هایی ایجاد شود. این نان از هاوانا تا میامی بسیار معروف است. ساندویچی‌های کوبایی از این نان استفاده می‌کنند. نانی بسیار خوشمزه و محبوب !!

نان پیوپوآسس، السالوادرو

خیابان‌های السالوادور مملو از بوی ذرت بو‌داده است که برای پختن پیوپوآسس از آن استفاده می‌شود. این نانِ ذرتِ کبابی هم یک میان‌وعدۀ دوست‌داشتنی است و هم یک نشانۀ ملی.

برای پختن این نان، آشپز موادی مانند پنیر یا لوبیای اسپایسی را با خمیر ذرت می‌پیچد و سپس روی شعله آتش کباب می‌کند. مقداری سالاد کلم که به آن روغن و نمک اضافه شده در کنار این نان مصرف می‌شود. طعم این نان، طعمی تاریخی است. بقایای لوازم آشپزی مانند آنچه در طبخ پیوپوآسس استفاده می‌شود، در شهر مایا که به ۶۰۰ سال بعد از میلاد باز می‌گردد پیدا شده است.

پامپیرنیکل، آلمان

آرد خالصِ چاودار با سایه ماهوگانی به این نان که نماد شمال آلمان است، ارزشی بی‌بدیل می‌بخشد. شکل‌های قدیمی این نان در فر‌های گرم و با بخار به مدت ۲۴ ساعت پخته می‌شدند. این شیوه طبخ شیوه‌ای نامعمول است که کمک می‌کند شکرِ موجود در آرد چاودار یک شیرینی کاملاً طبیعی به عمق آرد آن بدهد.

پامپرنیکل صد‌ها سال در منطقه وستفالیا بسیار خاص بود و حتی یک نانوایی خانوادگی در شهر سوئت همان دستورِ پختی را برای درست‌کردن نان استفاده می‌کند که در سال ۱۵۷۰ استفاده می‌شد.

نان پای پائو، هنگ‌کنگ

نانوایان هنگ‌کنگی در درست‌کردن نان‌هایی که به‌طرز باورنکردنی نرم و لطیف هستند و طی آن نان گندم به شیرینی‌های بالشتکی تبدیل می‌شود، گوی سبقت را از هم ربوده‌اند. پای بائو را به شیوه‌ای خاص با نام تَنگژونگ می‌پزند. نانوایان در حین اضافه کردن خمیر گندم، آرد پخته و آب را به سایر مواد لازم اضافه می‌کنند. این تغییر جزئی تأثیر زیادی در بافت نان می‌گذارد. نتیجه؟ یک قرصِ نان بسیار نرم با طعمی شیری است که نرمی آن برای روز‌ها باقی می‌ماند و میان‌وعده‌ای در دسترس است.

نان پاراتا، هند

این نان مسطح با خلل و فرجی که روی سطحش دارد یک نان با آرد کامل گندم است که خالی یا با مواد مزه‌دار مصرف می‌شود. خمیرمایه را لایه‌لایه با کره و مواد مغذی دیگر پر می‌کنند. روش پخت این نان شبیه روشی است که برای طبخ نان کروسان یا شیرینی پفکی استفاده می‌شود. نان گندم صد‌ها سال در هند پخته می‌شده و انواع مختلفی از آن در کتاب‌های سانسکریت که اولین نسخه‌های کتاب آشپزی در قرن ۱۲‌ام بوده‌اند اشاره شده است.

نان پادپلومیک، لهستان

این نان از آرد گندم، نمک و آب درست می‌شود. این نان بسیار نازک و قابل حمل است که بعد از چندروز بیات می‌شود.

نان پِنه کراسوآ، ساردینیا

این نان را شکل برشِ آن متفاوت می‌کند. بعد از آنکه نانِ گرد در فر پف کرد، به صورت افقی به قطعه‌های نازکتری برش داده می‌شود. این تکه‌ها دوباره پخته می‌شوند و آنقدر خشک می‌شود تا برای ماه‌ها قابل استفاده باشد.

نان پروجا، صربستان

نانِ پروجا که از ذرت تهیه می‌شود، با سوپ گوشت صربستانی ترکیب خوبی می‌سازد. این نان معمولاً در خانه پخته شده و داغ مصرف می‌شود. ذرت آسیاب‌شده طعمی شیرین می‌دهد، اما با طعم‌های شور از پنیر شورِ کاجماک تا کرَکِر روی آن را تزئین می‌کند.

نان تابون، اردن

با دنبال کردن عطر نان در خیابان‌های عمان، به غرفه‌های خیابانی نانوا‌هایی هدایت می‌شوید که مشغول پختن این نانِ پهن روی بخار هستند. این نان از آرد گندم تهیه می‌شود و بوی دودی دارد و این نان هم بعد از چندروز بیات می‌شود.

نان ترتیلا، مکزیک

خمیر ترشِ ذرت این نان در تنور‌هایی که از ۷۰۰ سال پیش از میلاد در مکزیک استفاده می‌شدند، پخته می‌شود. این نان هم برای تاکو مناسب است و هم به تنهایی مصرف می‌شود. ترتیلای ذرت یکی از غذا‌های مورد علاقه جهانی است. این نان هم بعد از چندروز بیات می‌شود.

نان تیجگِربرود، هلند

نانوا‌های هلندی برای درست کردن این نان، نان‌های خامی را که با آرد سفید گندم درست شده با آرد سفید، روغن کنجد، آب و خمیرمایه مخلوط می‌کنند. گرما بیرونِ این نان را ترد و آن را برای یک میان‌وعده آماده می‌کند. در هر گازی که به آن می‌زنید، تردی آن را زیر دندان‌هایتان احساس می‌کنید.

نان چیاباتا، ایتالیا

این نانِ معروفِ ایتالیایی در دهه ۱۹۸۰ معرفی شد. در سال ۱۹۸۲، یک نانوای ایتالیایی به نام آرنالدو کاوالاری این نانِ بسیار جویدنی را در دفاع از نان‌هایی که به سبک باگت تولید می‌شدند، تولید کرد.

نان چالا، یهودیان

نان چالا، یک نانِ بالشتی و شبیه موی بافته شده نیست. به‌طور سنتی، چالا هر نوع نانی است که در مراسم یهودیان استفاده می‌شود. این نان جنبه مذهبی دارد و شکل بافته آن نیز اشاره به ۱۲ تپه در بیت المقدس دارد.

این نان را میتوان تنهایی هم خورد و طعم و مزه بسیار خوبی هم دارد.

نان خاچاپوری، گرجستان

نان خاچاپوری، محبوب‌ترین نان گرجستان است که با دو نوع پنیر (ایمرلوی و سولگونی) طعم هیجان‌انگیزتری پیدا می‌کند. این نان تختِ ترش و شور با خمیرترشِ نرمی درست می‌شود که به شکل قایق یا گهواره درمی‌آید؛ سپس با مقدار سخاوتمندانه‌ای از تخم‌مرغ و پنیر پر می‌شود. شکلِ کشیدۀ نان تفاوت بین بافت بیرونی و درونی نان را به بالاترین میزان افزایش می‌دهد؛ به‌نحوی که درون نان بسیار نرم است و بیرون آن ترد و قهوه‌ای.

این نان یکی از غذا‌های ملی گرجستان است که در سال ۲۰۱۹ در فهرست میراث معنوی یونسکو ثبت شده است.

توصیه میکنم این نان را حتما امتحان کنید و لذت ببرید، هرجور که شده !!

نان خُبز کِسرا، مراکش

این نان در بیرون ترد است و از درون بسیار نرم و مخملی است و برای جذب خورشت‌های مراکشی بسیار مناسب است. این نان هم از گندم درست می‌شود و میتوان به تنهایی خورد.

نانِ دَمپَر، استرالیا

نان دمپر استرالیایی برای سفر‌های جاده‌ای درست شد و برای استرالیایی‌ها یادآور جشن‌های تابستانی است. این نان به‌سادگی با مخلوط‌ کردن آب، آرد و نمک درست می‌شود. ترکیب به‌دست‌آمده یا روی یک تابه چدنی که روی خاکستر داغ شده فشار داده می‌شود یا آن را به انتهای یک سیخ می‌زنند و مستقیماً روی خاکستر نگه می‌دارند.

امروزه به دستورالعمل پخت خمیرترش شیمیایی و شیر هم اضافه شده و این نان دلچسب بسیار شبیه نانِ سودای ایرلندی شده است که بیشتر برای صبحانه و یا میان‌وعده مصرف می‌کنند.

دوناتِ (بِیگِل) مونترآل، کانادا

نخستین نانواییِ دونات در سال ۱۹۱۹ در مونترآل تأسیس شد و از آن زمان تا کنون آتش تنور این نانوانی همواره روشن است. در این نانوایی، نانوا‌ها با استفاده از پارو‌های بلند و باریک نان‌های دوناتی را به داخل فری که سوخت آن چوب است، سُر می‌دهند. دونات‌ها به قدری که به رنگ طلایی درآیند در فر می‌مانند. نیویورکی‌ها ممکن است فکر کنند در تولید دونات منحصر‌به‌فردند، اما نسخۀ مونترآلی دونات طعمی بسیار لذیذ‌تر و متفاوت‌تر دارد. در مونترآل، خمیرِ دونات با تخم‌مرغ و عسل ترکیب می‌شود و سپس با دست به صورت حلقه در آورده می‌شود و قبل از پخته‌شدن در مخلوط آب و عسل جوشانده می‌شود. نتیجه یک شیرینی بسیار سبک، فشرده و جویدنی است. در مونترآل ۲۴‌ساعت شبانه‌روز می‌توانید دونات داغ بخرید و نوش‌جان کنید و حالشو ببرید !!

داکت روبریس، ایسلند

حرارت زمین‌گرمایی که از چشمه‌های آب داغ و چشمه‌های آب معدنی و منافذ بخار خارج می‌شوند، به صورت طبیعی فر‌هایی برای طبخ این نانِ چاودار در ایسلند بوده‌اند. خمیرمایه از آرد تیره چاودار درست می‌شود و قبل از اینکه در زمین، نزدیک چشمه‌های آب گرم و حرارت زمین‌گرمایی دفن شود، در یک دیگ فلزی دربسته گذاشته می‌شود. برای پختن این نان به شیوه سنتی ۲۴ ساعت زمان لازم است. این شیوه‌ای خلاقانه از استفاده از منابع طبیعی انفجاری است که برای من جالب یود.

نان راتی گامبانگ، اندونزی

این نان از آرد گندم درست می‌شود. قند درخت نخل و دارچین به راتی گامبانگ عطر و مزه‌ای منحصر‌به‌فرد می‌دهند. دستور تهیه آن به دوران استعمار برمی‌گردد و از این حیث دستور پخت غذا‌های اندونزی آمیزه‌ای از مزه‌های محلی و مواد هلندی است. در این نان انواعی از پنیر شامل گودا هم استفاده می‌شود و خلاصه این نان طعم و مزه لذیذی دارد.

نان راتی کانای، مالزی

این نان احتمالاً با ورود مهاجران هندی به مالزی به این کشور وارد شده، اما مالزی پختِ آن را به شیوه خود انجام می‌دهد. این نان طعم کره‌ای دارد و با موز رسیده و تخم مرغ سرخ‌شده بسیار خوشمزه و لذیذ و دوست داشتنی است.

نان رِوِنا پاروآ، نیوزیلند

وقتی ساکنان اروپایی سیب‌زمینی و گندم را به نیوزیلند آوردند، مردم بومی مائوری از این مواد نان خود را اختراع کردند. برای درست کردن خمیر‌مایه، سیب‌زمینی را آب‌پز می‌کنند و سپس طی فرایند تخمیر به محصولی نهایی با طعمی شیرین و شور تبدیل می‌شود. این نان امروزه با لایه‌هایی از کره و مربا یا ماهی خام مصرف می‌شود.

نان سنگگ، ایران

دو نانوا باید برای پختن این نان مسطح ایرانی که مستقیماً روی بستری از سنگ‌های داغ پخته می‌شود، با هم همکاری کنند. سطح داغ سنگ‌ها باعث می‌شود روی خمیر گندم تاول‌های طلایی ایجاد شود؛ که به نان سنگگ تردی خاصی می‌بخشد. اگر آنقدر خوش‌شانس بودید که یک سنگگ داغ از تنور درآمده را بخورید، حتماً تمایز بهشتی بین سطح ترد و برشته و داخل نرم آن را احساس خواهید کرد. هم می‌توانید نان را خالی مصرف کنید و هم می‌توانید به سبک صبحانه ایرانی، یعنی با پیچاندن نان به دور پنیر شور و مقداری سبزه معطر و تازه، آن را میل کنید.

نان سیمیت، ترکیه

این نان که غرق در دانه‌های کنجد است و شکلی حلقه‌ای دارد، یکی از خوراکی‌های ترکیه است که معمولاً در حرکت و خیابان مصرف می‌شود. تا چند دهه قبل در پایتخت این کشور نان‌فروش‌ها با سینی‌هایی که روی سر حمل می‌کردند این نان را عرضه می‌کردند، اما امروز کمتر این مناظر در پایتخت مشاهده می‌شود. به جای آن غرفه‌های نان فروشی را در خیابان می‌توان دید. این نان قبل از آنکه داخلِ فر شود، در آب و شکر فرو برده می‌شود و با حرارت به صورت کاراملی در می‌آید.

نانِ سودا (جوش شیرین)، ایرلند

برای اینکه کلی نان داشته باشید نیازی به خمیرترش ندارید. تخمیر شیمیایی می‌تواند هوا را به موادِ اولیه اسیدی و لازم اضافه کند. این روش پخت در سال‌های قحطی سیب‌زمینی در ایرلند رایج شد و از آن زمان استفاده می‌شود. وقتی سیب‌زمینی دیگر پاسخگوی رفع گرسنگی نبود، ایرلندی‌های فقیر شروع کردند به ترکیب آرد گندم الک‌شده، شیرِ ترش و جوشِ شیرین. این روز‌ها نان‌های متراکم که حاوی جوشِ شیرین هستند، یادآور دوران گذشته برای ایرلندی‌ها هستند که با کره نمک‌زده ایرلندی جفت خوشمزه‌ای را می‌سازند.

نان سرخ‌شده، ناواهو

این نانِ گردِ طلایی و ترد برای مردمان ناواهو هم طعم دل‌انگیز خانه را می‌دهد و هم یادآور حادثه‌ای تلخ است. وقتی مردم ناواهو در سال ۱۸۶۴ توسط نیرو‌های دولتی آمریکا از زمین‌ها آریزونا بیرون رانده شدند، در نیومکزیکو مستقر شدند که کشتِ لوبیا و سبزیجات که آن‌ها به صورت سنتی انجام می‌دادند، در سرزمین جدید بسیار سخت بود. برای زنده‌ماندن آن‌ها از آرد سفید، شکر و خمیرترشی که دولت برای آن‌ها مهیا می‌کرد برای درست کردن نان سرخ‌شده استفاده کردند. نان سرخ‌شده اکنون نمادی از مقاومت و سنت و همینطور خوراکیِ بسیاری لذیذی است که همه جا پیدا می‌شود.

نان شائوبینگ، چین

باید یک نانِ شائوبینگ را نصف کنید تا شاهکار خمیر‌های لایه‌لایه و کنجدی آن را که خمیر گندم درست شده مشاهده کنید. نانوا‌هایی که در طبخ شائوبینگ مهارت دارند خمیر‌ را آنقدر ورز می‌دهند تا نازک شود؛ محصول نهایی از ۱۸ یا تعداد بیشتری از لایه خمیر درست می‌شود. این نانِ پهن بعداً با موادی که می‌توانند شور یا تند باشند (از خمیر کنجد سیاه تا گوشت دودی یا فلفل سیچوآن) پر می‌شود.

کاره پان، ژاپن

کاره پان یا نانِ کاری قبل از آنکه در ماهیتابه در روغن داغ سرخ شود، در خرده نان غلتانده می‌شود تا خمیر نان رویه‌ای ترد پیدا کند و درون نان تا آنجا که می‌شود نرم و سسی باشد. کاره پان به قدری نان محبوبی است که حتی یک ابرقهرمان مبارز در ژاپن به نام او وجود دارد. این ابرقهرمان با شلیک نان‌های داغِ کاری با دشمنانش مبارزه می‌کند.

نان کاراوای، روسیه

پختِ نان در تعطیلات روسیه و با پختِ نان‌های طلاییِ کاراوای به یک هنر تبدیل می‌شود. این نان‌ها به شکل‌های مختلفی از گل‌ها، حیوانات و طرح‌های پیچیده تولید می‌شوند. این نان در عروسی‌های روس نقش بسیار مهمی دارد. به صورت سنتی، یک تازه عروس خوشبخت باید خمیر را مخلوط می‌کرد و یک تازه داماد باید این خمیر را داخل تنور می‌گذاشت. حتی شکل گردِ این نان یک نماد سنتی است و به نظر می‌رسد به زمان ستایش خورشید باز می‌گردد. این نان امروزه برای آرزوی خوشبختی و سلامتی برای زوج‌های تازه پخته می‌شود.

کیسرا، سودان و سودان جنوبی

درست کردن نان کیسرا صبر و تمرین می‌خواهد. این نان نیز مانند اینجرا، هم غذای اصلی است و هم به عنوان ابزاری برای خوردن غذا‌های دیگر استفاده می‌شود.

نان کرامپِت، انگلستان

این نان وقتی با مربا و کره و خامه صرف شود، یکی از خوردنی‌های محبوب انگلیسی است. درواقع کیکی اسفنجی است که با گندم درست می‌شود.

گیِران-پپانگ، کره جنوبی

این نان که ترجمه‌اش نانِ تخم‌مرغی است از گندم درست می‌شود و همانطور که از اسمش برمی‌آید داخلش یک تخم‌مرغ بزرگ دارد. این نان در خیابان‌های سئول خوردنیِ محبوبی است و برای صبحانه یا هر زمان دیگری از روز داغ مصرف می‌شود. گاهی پنیر و جعفری خوردشده و گوشت نیز به آن اضافه می‌شود تا طعمی شیرین و شور بگیرد.

نان لیبا، مصر

قبایل بدوی در صحرا‌های پهناور مصر مسافرت می‌کردند و با خود کیسه‌های آرد گندم را حمل می‌کردند و هر روز در کنار شعله‌های آتش نان می‌پختند. درحالی که برخی از نان‌های بدوی روی ورقه‌های داغ فلزی طبخ می‌شوند، لیبا مستقیماً روی خاکستر چسبانده می‌شود. درون این نام بخارپز و نرم است و بیرون آن قهوه‌ای و ترد.

نان لواش، ارمنستان

اگر مادرشوهرِ ارمنی‌تان با یک نانِ پهن به پهنای یک هولا‌هوپ به سمتتان آمد، سرتان را ندزدید! لواش روی سر زوج‌های تازه ازدواج‌کرده پهن می‌شود تا بدینوسیله برایشان خوشبختی و فراوانی را آرزو کنند. شاید، چون لواش درست کردن دوستان زیادی را دور شما جمع می‌کند. برای درست‌کردن لواش سنتی، گروهی از زنان گرد هم جمع می‌شوند تا خمیر نان را روی کوسنی که روی آن را با پشم یا کاه پوشانده‌اند، پهن کنند. به دستانِ ورزیده و سریع یک نانوای ماهر نیاز است تا ورقه‌های خمیر را که تعدادشان زیاد است به دیواره تنوری مخروطی-شکل بچسباند؛ جایی که نان بسیار سریع پخته می‌شود. این نان به قدری در فرهنگ مردم ارمنستان نقش محوری دارد که در میراث آثار معنوی یونسکو ثبت شده است.

نان لوچی، بنگلادش

خمیر به دست آمده از گندم در روغن بسیار داغ فرو برده می‌شود تا نانی پهن و طلایی به دست آید. این نان در کنار ادویه‌های معطر بنگلادشی بسیار عالی می‌شود. این ترکیب، انتخابی رایج برای یک صبحانه بنگلادشی است که اغلب با کاری سیب‌زمینی سفید صرف می‌شود. شما می‌توانید نان‌های پف‌کرده لوچی را در تمام خیابان‌های داکا از غرفه‌های کنار خیابان تا آشپزخانه‌های خانگی پیدا کنید.

نان لِفسه، نروژ

این نان از سیب‌زمینی درست می‌شود و در ماهی‌تاپه داغ پخته می‌شود. این نام با کره و دارچین و شکر مصرف می‌شود.

نانِ لیمپا، سوئد

این نان حاصل تخمیر جو است. لیمپا به معنی قرص نان است. این نان پیش از این با الکل درست می‌شد، اما اکنون اسید لازم برای تولید آن از آب‌پرتقال به‌دست می‌آید.

نان مالاواچ، یمن

برای درست کردن مالاواچ، نانوا‌ها خمیر گندم را به ورقه‌های ظریف و نازک تبدیل می‌کنند و آن را دور کره آب شده تا می‌کنند. بعد از سرخ شدن در ماهی‌تاپه مخلوطی از خوراکی‌های ترد و آجیلی یا دانه کنجد روی آن پاشیده می‌شود.

نان ماراکِتا، شیلی

سیلِ مهاجران اروپایی در قرون ۱۹ و ۲۰ به شیلی فرهنگ پخت نان‌های گندم را نیز به این کشور وارد کرد و میان‌وعدۀ محبوبِ این کشور از تلاقی دو فرهنگ متولد شده است. داخل این نانِ چهار‌تکه‌ای، کمرنگ و کرکی است، اما در بیرون بسیار ترد است. نانوایان یک ماهی‌تابه آب را در درون فر می‌گذارند تا مطمئن شوند بیرون نان ترد می‌شود؛ این حالتِ طبخ نان بسیار محبوب مردم شیلی است. این نان در زندگی روزمره مردم شیلی نقش محوری دارد تا حدی که وقتی شیلیایی‌ها می‌خواهند بگویند کودکی در یک خانواده متمول و ثروتمند متولد شده است، می‌گویند: وقتی متولد شد یک ماراکِتا زیر بغلش بود.

نان مالتی، مالتا

این نان که با خمیر ترش درست می‌شود از داخل بسیار نرم و بالشتی است و با روغن زیتونِ جزیره مالتا و گوجه فرنگی تازه صرف می‌شود. پختِ شکل‌های سنتی‌تر این نان بیش از یک روز طول می‌کشید و به صورت سنتی در تنورهایِ اشتراکی در سطح شهر پخته می‌شود و مکانی بر گردآمدن اهالی شهر بود. این نان هنوز هم نمادی بسیار قدرتمند برای این جزیره است. یک فرد اهلِ مالتا برای اینکه به ماهیتِ حقیقی فردی پی ببرد، می‌پرسد: چه نوع نانی می‌خورد؟

پایان

امیدوارم از این مطالب کاربردی نهایت استفاده را کرده باشید، من که حسابی کیف کردم !

منبع:

https://builderfireplace.ir/articles/%D8%A8%D9%87%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%86%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7.html

نان سنگک، نام ملی ایرانی‌ها و بدون تردید محبوب‌ترین نانی است که در تنور روی ریگ‌های داغ پخته می‌شود. این نان از آرد کامل (آرد بدون سبوس) تهیه می‌کنند. این خصوصیت باعث شده نان سنگک ازلحاظ کیفیت تغذیه‌ای، از بقیه نان‌ها یک سرو گردن بالاتر باشد. مورد دیگر آنکه در هر کف دست از این نان همانند نان بربری، معادل ۷۵ تا ۸۰ کیلوکالری انرژی دارد. البته نوع ماشینی سنگک هم پخته می‌شود که به دلیل نداشتن طعم و کیفیت اصلی، قابل‌تعریف نیست و مشتری زیادی ندارد. خاصیت دیگر این نان نسبت به نان‌های دیگر، این است که با شعله غیرمستقیم پخته می‌شود

آیا می‌دانستید هنگامی‌که خمیر در معرض حرارت مستقیم قرار می‌گیرد، مواد سرطان‌زا تولید می‌کند؟

جالب است بدانید این نان می‌تواند باعث بروز مشکلاتی ازجمله مشکلات گوارشی شود

آیا می‌دانستید سبوس به "طلای گیاهی" معروف است؟ دلیل آن‌هم این است که طبق تحقیقات پژوهشگران، هیچ ماده غذایی جهت تسهیل و بهبود عملکرد دستگاه گوارش، با سبوس برابری نمی‌کند‌

چرا نان سنگک، جزو بهترین نان‌های دنیاست ؟

این نان، با خوش‌طعم بودن و مزایای بی‌شمارش، طرفداران زیادی را به خود جذب کرده است. خاصیت آن شامل مقادیر زیادی از انواع ویتامین‌ها، پروتئین، آهن و کلسیم است

به دلیل داشتن مقدار زیادی فیبر در مخلوط این نان، هضم آن بسیار آسان بوده و ارزش غذایی بسیار بالایی دارد؛ همچنین برای بیماران یبوست، دیابتی و قلب-عروقی و پیشگیری از سرطان بسیار مفید است. ناگفته نماند این نان باعث چاقی هم می‌شود

درگذشته نان سنگک از مغذی‌ترین نان‌ها بودند، آن‌هم به دلیل استفاده از آردهای با سبوس‌گیری بسیار پایین، ولی متأسفانه اکنون مدتی است که برخی نانوایان، بجای استفاده از آرد سنگک، از آرد لواش یا فری (بربری) برای پخت این نان استفاده می‌کنند. این امر باعث شده که این نان کیفیت و طعم و مزه خود را مثل گذشته نداشته باشد و تا حدودی طرفداران خود را از دست بدهد. (سبوس‌گیری آرد نان‌ها، آرد سنگک ۷ درصد و آرد لواش و فری (بربری) ۱۳ درصد می‌باشد)

خلاصه اگر این نان، با آرد خودش پخته شود، نه‌تنها بهترین نان دنیا می‌باشد بلکه طرفداران خود را حفظ می‌کند و حتی ممکن است بیشتر هم شود

از دیگر مزایای این نان، مفید بودن آن برای کودکان است. خصوصاّ زمانی که سلول‌های عصبی کودکان در حال رشد می‌باشند، آهن موجود در این نان سبوس‌دار (از مهم‌ترین خواص نان سبوس‌دار)، باعث افزایش هوش، بهبود رشد، باهوشی کودکان و رفتار خوب آنان می‌شود. به همین خاطر توصیه می‌شود که کودکان طرفدار نان سنگک باشند

تاریخچه نان سنگک

این نان، اگر تازه یا خشک باشد خوشمزه می‌باشد، ولی اگر در سفره باقی بماند، به‌مرورزمان طعم و مزه خود را از دست می‌دهد. برای تازه ماندن این نان، می‌توان آن را فریز نمود و سپس با مایکروفر آن را گرم کرد، بدون آنکه مزه آن تغییر کند

مورد بعدی اینکه از این نان جهت خوردن کباب، دیزی و کله‌پاچه و نوش جان کردن صبحانه با پنیر استفاده می‌شود. همچنین برای خوش‌طعم کردن این نان، می‌توان دانه‌هایی مثل سیاه‌دانه، کنجد یا مخلوطی از هردو را روی آن پاشید و پس از پخته شدن نان، می‌توان از خوش‌طعم بودن آن لذت برد

آیا می‌دانستید که نان سنگک، در برخی محله‌های تهران به نام گنابادی مشهور هستند؟ علت آن به این خاطر است که از دوره پهلوی، تقریباً اکثر نانواهای سنگکی در شهرهای بزرگی مثل تهران مشهد و ...، گنابادی بوده‌اند که البته سازنده تنور سنگک و تنور بربری پارویی (فری سنتی) هم گنابادی هستند و با 20 سال تجربه، تنورهای زیادی در ایران ساختند

نکته دیگر اینکه به دلیل نرمی خمیر این نان، شیخ بهایی تنور سنگکی را ابداع کرد که اکنون طرفداران زیادی دارد

خلاصه ایران ازنظر تنوع نان، واقعاً بی‌نظیر می‌باشد و در کمتر کشوری پیدا می‌شود که تنوع و میزان مصرف نان همانند ایران باشد

مخترع نان سنگک : شیخ بهایی

تنور سنگک توسط شیخ بهایی به‌قدری با دقت و بصیرت طراحی و ساخته‌شده که از آن موقع تاکنون، هنوز به همان صورت اولیه پخته می‌شود و خوشبختانه نانی که از این تنور بیرون می‌آید، محبوب‌ترین نان ایرانی می‌باشد که جزو برترین نان‌های دنیاست

برخی نقل‌ها نیز قدمت نان سنگک را قبل از ورود اسلام به ایران و در زمان پادشاهان ساسانی می‌دانند. شیخ بهایی از دانشمندان و عالمان قرن ۱۰ و ۱۱ هجری می‌باشد. ایشان در سال ۱۰۰۰ خورشیدی (هجری شمسی) در اصفهان درگذشت و به خاطر وصیتش، جنازه‌ی او را در مشهد در جوار مقبره‌ی علی ابن موسی‌الرضا (ع) جنب موزه‌ی آستان قدس دفن کردند. ناگفته نماند ایشان در دانش‌های منطق، فلسفه، ریاضیات و هیآت، سوابق و تجربه‌های زیادی داشتند. در علم ستاره‌شناسی به لطف خدمات این دانشمند بزرگ، یونسکو (یکی از سازمان‌های تخصصی وابسته به سازمان ملل متحد که مقر اصلی آن در پاریس می‌باشد) سال ۲۰۰۹ میلادی را به نام او «سال نجوم و شیخ بهایی» نام‌گذاری کرد

از آثار ایشان چیزی حدود ۹۵ کتاب و رساله به‌جای مانده است. همچنین از مثنویات معروف ایشان می‌توان به «شیر و شکر»، «نان و حلوا»‌، «مخمس»، «نان و پنیر»‌، «رباعیات موش و گربه» و ... اشاره کرد.‌

خلاصه شیخ بهایی در رشته‌ی ریاضیات و هندسه هم اختراعات جالب و قابل‌توجهی دارد و تاریخ‌نگاران، تنور نان سنگک و حلواشکری را نیز از اختراعات برجسته وی می‌دانند

ویژگی‌های یک نان خوب

نان تنها یک غذای سیرکننده نیست، بلکه منبعی از کربوهیدرات، روغن، فیبر و برخی ویتامین‌ها را دارا می‌باشد. به‌عبارت‌دیگر، بخش زیادی از بدن ما که به سوخت‌وساز نیاز دارد، از نان تأمین می‌شود

اول) یک نان سالم نباید سوختگی داشته باشد و کاملاّ پخته و برشته می‌باشد

دوم) یک نان خوب زود بیات نمی‌شود، به‌راحتی بریده می‌شود، بافت نرم و یکنواختی دارد و خوش‌طعم می‌باشد

خلاصه نانی که این ویژگی‌ها را دارد، یعنی از خمیرمایه استفاده می‌شود نه از جوش‌شیرین

پایان

منبع :

https://builderfireplace.ir/articles/%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D9%86%DA%AF%DA%A9.html