اسید سیتریک یک اسید ضعیف است که به طور گسترده در گیاهان و حیوانات یافت می شود. این یک ماده طبیعی است که در میوه های مرکبات شایع است ، به عنوان مثال ، آب لیمو ، که حاوی حدود 5-8 درصد اسید سیتریک است. استفاده غالب از اسید سیتریک به عنوان یک طعم دهنده و نگهدارنده طبیعی در مواد غذایی و نوشیدنی ها ، به ویژه نوشابه است. اسید سیتریک همچنین یک ترکیب اصلی در چرخه اسید سیتریک است. چرخه اسید سیتریک راهی است که در بسیاری از ارگانیسم ها ، از جمله انسان ، تولید می شود که تقریباً دو سوم انرژی مورد استفاده سلول ها را تولید می کند.

چرا از آن در محصولات آرایشی و بهداشتی و مراقبت های شخصی استفاده می شود؟

محصولات حاوی اسید سیتریک و برخی از نمک ها و استرهای آن را می توان با خیال راحت برای کاربردهای ویژه در پوست کودک و یا استفاده در نزدیکی ناحیه چشم یا غشاهای مخاطی تهیه کرد. علاوه بر این ، ممکن است از آنها در اسپری های آرایشی ، از جمله مو ، دئودورانت ، بدن و سایر محصولات اسپری پیشرانه و پمپ استفاده شود. اسید سیتریک همچنین یکی از گروه موادی است که به عنوان آلفا هیدروکسی اسید شناخته می شود و به عنوان مواد موثره در لایه برداری شیمیایی پوست استفاده می شود. سدیم سدیم ممکن است در انواع محصولات آرایشی از جمله محصولات کودک ، آرایش ، رژ لب ، محصولات حمام ، صابون ها و شوینده ها ، رنگ ها و رنگ موها و محصولات مراقبت از پوست و مو استفاده شود. تری بوتیل سیترات و تری اتیل سیترات ممکن است در محصولات حمام ، سایر محصولات پاک کننده ، و کرم ها و لوسیون ها استفاده شود.

اسید سیتریک و نمک های دی آمونیوم ، پتاسیم و سدیم آن همه برای کمک به حفظ مواد آرایشی و محصولات مراقبت شخصی با کلات کردن فلزات (کمپلکس کردن) استفاده می شود. اسید سیتریک و نمک های آن نیز برای کمک به تنظیم تعادل اسید / باز به مواد آرایشی اضافه می شود. سایر عملکردهای ترکیبات سیترات عبارتند از: عامل بوفرینگ ، قابض آرایشی ، بیوسید لوازم آرایشی ، رفع کننده مو ، ماده مراقبت از دهان ، نرم کننده ، ماده تهویه کننده پوست - نرم کننده ، ماده تهویه کننده پوست - متفرقه ، ماده تهویه کننده پوست - انسداد و حلال.

ترکیبات اسید سیتریک که بیشتر در مواد آرایشی استفاده می شود اسید سیتریک ، سدیم سدیم ، تری بوتیل سیترات و تری اتیل سیترات است. طبق برنامه ثبت نام ارایشی لوازم آرایشی (VCRP) سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) 2016 ، اسید سیتریک تقریباً در هر دسته از محصولات آرایشی با بیش از 10 هزار مورد گزارش استفاده شده است. عناصر مشتق شده از اسید سیتریک که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند سدیم ، تری بوتیل و تری اتیل سیترات هستند.

منبع: پیشگامان شیمی

هیدروکسی اتیل سلولز ماده ای است که شاید قبلاً درباره آن نشنیده باشید. زیرا هیدروکسی اتیل سلولز هیچ فایده ای برای پوست ندارد اما در عوض باعث بهبود بافت و احساس حسی فرمول های مراقبت از پوست می شود. هیدروکسی اتیل سلولز یک پلیمر مشتق از سلولز است که در محصولات آرایشی و مراقبت از پوست به عنوان ماده ضخیم کننده استفاده می شود ، که همچنین به عنوان اصلاح کننده رئولوژی عمل می کند.

هیدروکسی اتیل سلولز یک پلیمر محلول در آب است که از سلولز گرفته شده است. سلولز قندی طبیعی است که در دیواره سلولی گیاهان یافت می شود. در حقیقت ، سلولز فراوان ترین قند آلی روی زمین است. در حالی که سلولز به طور طبیعی مشتق شده است ، هیدرو اتیل سلولز به طور مصنوعی و با واکنش اتیلن اکسید با قلیایی سلولز ساخته می شود. محصولات سلولزی اصلاح شده مانند هیدروکسی اتیل سلولز به طور گسترده ای در مراقبت از پوست و مواد آرایشی استفاده می شود و همچنین در تمیز کردن و محصولات خانگی استفاده می شود. علاوه بر این ، هیدروکسی اتیل سلولز معمولاً در کپسول ها برای حمل داروها به بدن و بهبود انحلال داروها در معده استفاده می شود.

چرا از هیدروکسی اتیل سلولز در مراقبت از پوست استفاده می شود؟

در محصولات آرایشی و مراقبت از پوست ، هیدروکسی اتیل سلولز برای بهبود بافت و احساس فرمولاسیون عمل می کند.

غلیظ کننده

عوامل ضخیم کننده بخش مهمی از فرمولاسیون لوازم آرایشی هستند. آنها نه تنها به بهبود احساس محصول کمک می کنند بلکه از پخش شدن یکنواخت و هموار محصول در سطح پوست اطمینان حاصل می کنند. این امر به ویژه هنگامی که پوست پوسته پوسته می شود و یا رنگ آن ناهموار است بسیار مهم است. بیش از 500 ماده پرپشت کننده وجود دارد که به دلیل اهمیت آنها در فرآیند فرمولاسیون ، در فرمولاسیون پوست استفاده می شود.

مشتقات سلولز غلیظ کننده های محبوب بر پایه آب هستند. هیدروکسی اتیل سلولز توانایی غلیظ شدن مواد پایه آب را در فرمولاسیون دارد. هیدروکسی اتیل سلولز خشک هنگامی که آب به هیدروکسی اتیل سلولز اضافه می شود به صورت پودر گرانول سفید و جریان آزاد وجود دارد و باعث تورم پودر به ژل شفاف و شفاف می شود. در حقیقت ، از بین تمام پلیمرهای طبیعی ، هیدروکسی اتیل سلولز شفاف ترین سرم ها و ژل ها را ایجاد می کند.

اصلاح کننده رئولوژی

هیدروکسی اتیل سلولز نیز به عنوان یک اصلاح کننده رئولوژی در نظر گرفته می شود. رئولوژی را می توان به عنوان "علم یا مطالعه چگونگی جریان همه چیز" تعریف کرد و این یکی از نیازهای محصولات مراقبت از پوست است که به روش صحیح جریان می یابند. به عنوان مثال ، یک کرم پوست باید ظاهری غنی و ضخیم در شیشه داشته باشد ، اما باید بتوان آن را به راحتی برداشت و به داخل پوست پخش کرد. اصلاح کننده های رئولوژی را می توان به فرمولاسیون اضافه کرد تا جریان محصول را تنظیم کند.

اغلب ، اصطلاح "اصلاح کننده رئولوژی" به جای "ضخیم کننده" استفاده می شود. در حالی که افزایش ضخامت ظاهری باعث ایجاد "کیفیت" فرمولاسیون می شود ، این تنها یک جنبه کنترل رئولوژیکی است. به عنوان مثال ، هیدروکسی اتیل سلولز نه تنها به کرم ها و لوسیون ها ضخامت می بخشد بلکه احساس نرم تری به آنها می دهد.

در شامپوها و پاک کننده ها ، هیدروکسی اتیل سلولز خامه و غنای کف را افزایش می دهد. این به تولید کننده اجازه می دهد تا از سورفکتانت یا شوینده های کمتری استفاده کند در حالی که پتانسیل تحریک را نیز کاهش می دهد ، در نتیجه پاک کننده ملایم و موثرتر می شود. در آخر اینکه ، هیدروکسی اتیل سلولز یک گزینه عالی برای ژل موی شفاف است که در آن حالت نرم و احساس خوبی بر روی مو بدون چسبندگی و پوسته پوسته شدن ایجاد می کند.

مشکلات هیدروکسی اتیل سلولز چیست؟

یک نگرانی ایمنی بالقوه در مورد هیدروکسی اتیل سلولز وجود دارد: آلودگی با 1،4-دیوکسان ، ماده ای که به طور بالقوه در برخی از سرطان ها نقش دارد. هیدروکسی اتیل سلولز از طریق واکنش اتیلن اکسید با قلیایی سلولز ساخته می شود ، فرایندی که به عنوان اتوکسیلاسیون شناخته می شود. اتوکسیلاسیون می تواند مقادیر کمی 1،4-دیوکسان ایجاد کرده و اکسید اتیلن باقیمانده را در محصول باقی بگذارد. 1،4-dioxane یک ماده سرطان زای حیوانی است که به راحتی در پوست نفوذ می کند. 1،4-دیوکسان نیز با آلرژی پوستی در ارتباط است و یک سم کلیه ، نوروتوکسین و یک سم تنفسی است.

با وجود این نگرانی ها ، می توان حضور بالقوه 1،4-دیوكسان را از طریق مراحل تصفیه كنترل كرد تا قبل از مخلوط كردن هیدروكسی اتیل سلولز در فرمول های آرایشی ، آن را از بین ببرد. این فرآیند تصفیه بسیار موثر است و از وجود 1،4-دیوکسان در فرمولاسیون جلوگیری می کند.

آیا هیدروکسی اتیل سلولز بی خطر است؟

ایمنی هیدروکسی اتیل سلولز HEC توسط گروه تخصصی بررسی مواد آرایشی ارزیابی شده است ، گروهی که مسئولیت بررسی ایمنی مواد آرایشی و مراقبت از پوست را دارند. هیئت متخصص داده های علمی را ارزیابی کرده و نتیجه گرفت که این ماده در محصولات آرایشی و مراقبت از پوست مورد استفاده بی خطر است.

این پلیمر چون محلول در آب بود به عنوان اسپری مو کار می کرد. این بدان معناست که وقتی موهای خود را می شوید ، می توان آن را از بین برد. اما میل آن به آب یک اشکال به وجود آورد. پلی وینیل پیرولیدون تمایل دارد که آب را از هوا جذب کند و به موها حالت ظاهری نرم و لطیفی بدهد که در دهه شصت بسیار رایج بود.

این مسئله با کمک یک پلیمر دیگر ، سیلیکونی به نام پلی دی متیل سیلوکسان ، برطرف شد. برای درک اینکه این سیلیکون چگونه یک اسپری مو بهتر ساخته است ، در وهله اول به درک نحوه کار این اسپری کمک می کند. وقتی آن را روی آن اسپری می کنید ، پلی وینیل پیرولیدون یک پوشش نازک روی مو ایجاد می کند. این پوشش سفت است و مو را از حرکت دور می کند.

اکنون به یاد داشته باشید ، در بیشتر اوقات ، دو نوع مختلف از پلیمرها به طور همگن با هم مخلوط نمی شوند و با هم مخلوط نمی شوند. بنابراین اگر مقداری از سیلیکون را در اسپری مو قرار دهیم ، سیلیکون و پلی وینیل پیرولیدون به محض قرار گرفتن روی مو جدا می شوند.

سیلیکون یک لایه در بالای لایه پلی وینیل پیرولیدون ایجاد می کند که آب را از بدن خارج می کند ، بنابراین مو حالت طبیعی تری دارد.

اما این تمام کاری نیست که پلی وینیل پیرولیدون می تواند انجام دهد. این ماده در چسب موجود در کنار هم قرار دارد. اما اگر استفاده هیجان انگیزتر از آن را بخواهید ، به شما می گویم که این پلیمر در واقع می تواند زندگی را نجات دهد. زمانی در نیمه اول قرن بیستم ، کسی فهمید که به بیماری که خون زیادی از دست داده است می توان به او پلاسمای خون داد و این پلاسما به بیمار کمک می کند تا خون کامل تجویز شود. اما گاهی اوقات حتی یافتن پلاسمای خون نیز دشوار است و ما باید بفهمیم که چگونه می توان پلاسما را بیشتر پیش برد. یکی از این زمانها و مکانها در میدان جنگ است. در طول جنگ جهانی دوم و جنگ کره ، پلاسمای خون با پلی وینیل پیرولیدون رقیق شد ، بنابراین تعداد بیشتری از مجروحان با منابع محدود پلاسمای خون قابل درمان هستند. البته به نظر می رسد تصور بسیار ساده تر از جنگ نداشتن در وهله اول کسی نبوده است.

پلی وینیل پیرولیدون (pvp) یک پلیمر وینیل است (نه! واقعاً؟) آیا می خواهید بدانید که چگونه این مواد را درست کنید؟ ما آن را با پلیمریزاسیون وینیل رادیکال آزاد از وینیل پیرولیدون مونومر درست می کنیم.

منبع: PVP k30

رشد ریشه و شاخه را بهبود می بخشد

توسعه یافته برای باروری در مزرعه های آزاد و گلخانه ها. برای محلول پاشی نیز مناسب است.

مونو آمونیوم فسفات (MAP) کود معدنی پیچیده ، بسیار غلیظ ، بدون بالاست و محلول در آب است. رطوبت زدا نیست و دارای فرم دانه ای با گرانول های اندازه یکسان است که به دلیل آن به طور مساوی در امتداد سطح خاک پخش می شود. این ماده حاوی دو ماده مغذی اصلی است - 11٪ نیتروژن (N) و 52٪ پنت اکسید فسفر (P2O5) یا در کل 63٪ ماده فعال ، که باعث می شود به راحتی توسط گیاهان جذب شود. آموفوس با بیشترین درصد P2O5 محلول در آب (حداقل 52٪) در بین کودهای فسفره است. در دسترس بودن یون های فسفر شرایط را برای جذب انرژی بیشتر نیتروژن آمونیوم ایجاد می کند. کمبود فسفر در شکل گیری شکوفه ، دانه ها و میوه ها منفی است که منجر به بازده کمتری می شود.

مونو آمونیوم فسفات برای کوددهی همه خاکها و محصولات مناسب است. این ماده به دلیل محلول بودن در آب ، دارای خواص کود فسفر سریع عمل می کند و تحرک کم فسفر در خاک باعث می شود که از آن برای کودهای اصلی ، تغذیه ای و همچنین کوددهی دوره ای استفاده شود.

این کود با تیمار اصلی خاک یا قبل از کاشت وارد می شود. این گیاه همچنین در کوددهی اصلی و قبل از کاشت همه سبزیجات مزرعه ای ، محصولات میوه ای ، انگور انگور ، گیاهان و گلها استفاده می شود.

در محوطه انبار سرپوشیده ، سرد و خشک ذخیره می شود. حرارت دادن و مخلوط شدن با آب مطلوب نیست. به صورت بسته بندی یا فله حمل می شود. مونو آمونیوم فسفات را در بسته های پلی اتیلن و پلی پروپیلن ، در کیسه های 50 کیلوگرمی و 500 کیلوگرمی ارائه می دهد.

منبع: پیشگامان شیمی

به عنوان یک نانوا ، کنار آمدن با دو چیز در مراحل ساخت سخت است:

یکی کیفیت آرد است. نانوایی نمی تواند کیفیت آرد را کنترل کند. وی فقط با کنترل فرآیند تولید ، یعنی افزودن مواد بهبود دهنده ، می تواند ثبات فرآیند تولید و کیفیت نان را بهبود بخشد.

مورد دیگر پیر شدن نشاسته گندم است. پس از بیرون آوردن نان از فر ، نشاسته فرآیند پیری خود را آغاز می کند ، یعنی نان سفت شده و دارای لجن است. ماکارونی های چینی ، مانند نان پر شده بخارپز و نان بخارپز ، نیز با مشکلات پیری سریع ، سختی و ساختار خشن روبرو خواهند شد.

همه این عوامل بر کیفیت محصول آرد تأثیر می گذارد. برای حل این مشکلات ، بسیاری از نانوایان بهبود دهنده نان را انتخاب می کنند.

2. نقش بهبود دهنده در تولید نان و نان بخار پز شده

اثر مستقیم بهبود دهنده:

در مرحله اول ، بهبود دهنده نان می تواند به طور موثر ثبات خمیر را در طول فرآیند تولید بهبود بخشد ، مانند بهبود خاصیت ضد همزنی و پایداری خمیر در فرآیند تخمیر.

ثانیا ، بهبود دهنده می تواند انبساط حرارتی خمیر را افزایش دهد ، به طور عمده در حجم محصول نهایی ، و یکنواختی ساختار داخلی محصول نهایی را بهبود بخشد

ثالثاً ، بهبود دهنده می تواند خاصیت نرم محصول نهایی را برای مدت طولانی حفظ کند ، یعنی تأخیر در تجزیه مجدد نشاسته و غیره.

عملکرد خاص بر روی نان:

افزایش حجم (انبساط در اجاق). تصاویر از حجم نان تست آماده شده را در تضاد قرار دهید.

بهبود دهنده می تواند اتصال پروتئین گلوتن را افزایش داده و گلوتن را فشرده تر کند و این می تواند گاز بیشتری را که توسط تخمیر مخمر تولید می شود ، حفظ کند. بنابراین سازمان نفیس تر و گسترش بهتر است. همچنین می تواند انبساط خمیر را بهبود بخشد تا در فرآیند پخت نان آسان شود.

آمیلاز موجود در بهبود دهنده نان می تواند نشاسته را به دکسترین یا نشاسته مولکول کوچک هیدرولیز کند و سپس تحت تأثیر سایر آنزیم ها یا مخمر قند احیا کننده تولید کند. قند و پروتئین کاهش دهنده می تواند هنگام گرم شدن ، در تغییر رنگ واکنش دهد.

بهبود دهنده نان می تواند ساختار شبکه گلوتن را افزایش دهد ، که باعث می شود خمیر در هنگام هم زدن پایدار باشد و هم زدن آن دشوار است. در فرآیند تخمیر ، این ساختار نان به راحتی می تواند گاز را حفظ کند. بنابراین ، می تواند بهترین کیفیت نان را در شرایط مختلف حفظ کند.

عملکرد مکانیکی خمیر (بدون عملکرد مکانیکی خوب ، خمیر به راحتی به دستگاه می چسبد.)

عملکرد مکانیکی خوب چیست؟

عملکرد خاص: هنگامی که ما خمیر را پردازش می کنیم ، خمیر باید سفت ، الاستیک و خشک باشد. در غیر این صورت ، خمیر به دستگاه می چسبد و شکل گیری آن دشوار است. بهبود دهنده نان می تواند گلوتن را افزایش دهد ، که باعث می شود خمیر قابل ارتجاع ، خشک و کار آسانی باشد.

بهبود بافت داخلی نان آماده (بافت یکنواخت).

صنایع دارویی و شیمیایی خوب با ضایعات مشکل دارند. سنتز مولکولهای پیچیده ای که این صنایع تولید می کنند به مواد خام گیج کننده ای نیاز دارد که بسیاری از آنها باقی مانده است. و بیشترین سهم در این زباله ها حلالی است که در آن سنتز آلی انجام می شود. حلال ها در حدود 80-90٪ از کل جرم مورد استفاده در هر واکنش آلی و 80-85٪ از زباله های تولید شده را تشکیل می دهند. این صنعت به سنتز آلی مبتنی بر حلال بستگی دارد ، اما دفع امن اقیانوس از حلال زباله باقی مانده دشوار و گران است.

چه کاری می توان انجام داد؟ ساده ترین راه حل ، طراحی مجدد سنتزها برای استفاده کمتر از حلال است. Pfizer موفق شده است با تغییر در روند تولید ، میزان زباله های آلی تولید شده در سنتز عامل کاهش دهنده چربی پرفروش خود ، لیپیتور را تا 65٪ کاهش دهد. اما این دارو به مقدار زیاد تولید می شود ، بنابراین 35٪ باقیمانده - که عمدتا از دو حلال متانول و تتراهیدروفوران تشکیل شده است - ناچیز نیست. و این فقط یک نمونه در بین صنایع دارویی است. در مورد بقیه ، که داستان ها موفقیت کمتری داشته اند ، چه می کنید؟

یک راهنمای اخیر برای حلالها برای سنتز آلی ، تتراهیدروفوران را به عنوان "مشکل ساز یا خطرناک" طبقه بندی کرده است. اگر رویکرد کاملاً متفاوتی به تکنیک سنتز - روشی که بتواند واکنشی مانند اتصالات متقاطع حیاتی ، که در آن پیوندهای کربن - کربن با کمک کاتالیزور فلزات انتقالی مانند پالادیوم تشکیل می شود - بدون استفاده از حلالهای آلی ، بهتر باشد ، بهتر خواهد بود. اصلاً

میراث ارگانیک

روش سنتی انجام سنتز در طول دهه های متمادی تکامل یافته و توسعه یافته است ، اما روش اجتناب ناپذیری نیست. بروس لیپشوتز ، شیمی دان ارگانیک از دانشگاه کالیفرنیا ، سانتا باربارا ، در ایالات متحده ، یکی از کسانی است که شروع به فکر کردن در خارج از چارچوب کرده است.

وی توضیح می دهد: "شیمی آلی مدرن حدود 150 سال پیش ، به اواسط قرن نوزدهم برمی گردد." "اصول آن در دوره ای تأسیس شد که صنعت نفت در مراحل ابتدایی بود و هیچ نگرانی در مورد در دسترس بودن یا سمیت محصولات جدید" مهیج "مبتنی بر هیدروکربن مانند حلالهای آلی وجود نداشت." جهان اکنون مکان بسیار متفاوتی است ، با زباله های آلی یک مشکل بزرگ وجود دارد ، و بخش صنایع شیمیایی در این امر تا حد زیادی ناشی از اتکا به همین حلال ها است.

منبع : پیشگامان شیمی

این افزودنی ها به صورت مایع آماده برای مصرف عرضه می شوند و به بتن در کارخانه یا محل کار اضافه می شوند. استفاده موفقیت آمیز از مواد افزودنی بستگی به استفاده از روشهای مناسب بچینگ و بتن ریزی دارد.

همچنین بخوانید: مواد افزودنی با عملکرد بالا

مواد افزودنی بتن بسته به آنچه که پیمانکار می خواهد بدست آورد ، عملکردهای مختلفی دارند. دو نوع افزودنی اصلی بتن وجود دارد که شیمیایی و معدنی هستند.

مواد افزودنی شیمیایی هزینه ساخت را کاهش می دهد ، خصوصیات بتن سخت شده را اصلاح می کند ، کیفیت بتن را در هنگام مخلوط کردن / حمل و نقل / قرار دادن / پخت اطمینان می دهد و بر برخی موارد اضطراری در طی عملیات بتن غلبه می کند.

مواد افزودنی معدنی باعث می شود که مخلوط ها از نظر اقتصادی مقرون به صرفه تر باشند ، نفوذ پذیری را کاهش می دهند ، مقاومت را افزایش می دهند و سایر خصوصیات بتن را تحت تأثیر قرار می دهند. مواد افزودنی معدنی از طریق فعالیت هیدرولیکی یا پوزولانی بر ماهیت بتن سخت شده تأثیر می گذارد. پوزولان ها مواد سیمانی هستند و شامل پوزولان های طبیعی (مانند خاکستر آتشفشانی استفاده شده در بتن رومی) ، خاکستر بادی و بخار سیلیس هستند. می توان آنها را با سیمان پرتلند یا سیمان مخلوط به صورت جداگانه یا به صورت ترکیبی استفاده کرد.

مواد افزودنی معمولاً بر اساس عملکردی که هرکدام انجام می دهند طبقه بندی می شوند. اینها هستند:

کاهش دهنده آب

این موارد برای کاهش مقدار مخلوط کردن آب مورد نیاز برای تولید بتن از یک کسری خاص ، کاهش نسبت آب به سیمان ، کاهش محتوای سیمان یا افزایش دامنه مورد استفاده قرار می گیرند. آنها به طور گسترده ای در پروژه های بزرگتر استفاده می شوند که در آن تقویت فولاد نیاز به کارایی بالا دارد. همچنین در پیش ساخته و در محل مورد استفاده قرار می گیرد که کاهش زیاد آب مقاومت بسیار بالا و دوام بهبود یافته را فراهم می کند. مواد افزودنی کاهنده آب معمولاً حدود 5 تا 10 درصد محتوای آب مورد نیاز یک مخلوط بتن را کاهش می دهند.

شتاب دهنده مواد افزودنی

این موارد برای سرعت بخشیدن به سرعت هیدراتاسیون سیمان استفاده می شوند. مواد افزودنی تسریع کننده به ویژه برای اصلاح خصوصیات بتن در هوای سرد بسیار مفید است. کلرید کلسیم (CaCl2) ماده شیمیایی است که بیشتر در مواد افزودنی تسریع کننده به ویژه برای بتن غیر مسلح استفاده می شود.

حفره هوا

از مواد افزودنی جذب کننده هوا برای معرفی و تثبیت حباب های میکروسکوپی هوا در بتن استفاده می شود. بر اساس مواد فعال کننده سطح خاص ، این مواد افزودنی باعث ایجاد حباب های ریز هوا به قطر <0.3 میلی متر در داخل خمیر سیمان می شوند. این هوا کمک می کند تا از ترک خوردگی و پوسته شدن بتن در نتیجه عمل یخ زدگی جلوگیری شود. هوا همچنین انسجام را در مخلوط افزایش می دهد ، باعث کاهش میزان آب و خونریزی و تفکیک سنگدانه قبل از تنظیم بتن می شود.

کاهش انقباض

مواد افزودنی کاهش دهنده استفاده بالقوه در عرشه های پل ، دال های کف حیاط و ساختمانهایی است که به دلیل دوام یا زیبایی باید ترک و پیچ خوردگی به حداقل برسد. بتن منقبض می شود ، عمدتا به دلیل از دست دادن آب اضافی. این باعث ایجاد تنش های داخلی می شود که منجر به ترک خوردگی یا پیچ خوردگی می شود ، خصوصاً در اسلب ها. این مواد افزودنی باعث کاهش تنش می شوند.

بازدارنده خوردگی

بازدارنده های خوردگی در بتن برای سازه های پارکینگ ، سازه های دریایی و پل هایی که نمک کلرید در آنها وجود دارد استفاده می شود. کلریدها می توانند باعث خوردگی آرماتورهای فولادی در بتن شوند. این مواد افزودنی سالها پس از تراشیدن بتن کار می کنند ، مقاومت در برابر خوردگی فولاد تقویت کننده را افزایش می دهند تا خطر زنگ زدگی فولاد باعث ترک خوردن و مقیاس بتن را کاهش دهد.

نرم کننده های فوق العاده

آنها بر پایه میعانات سولفونات نفتالین یا ملامین فرمالدئید ، پلیمرهای وینیل یا اترهای پلی کربوکسیلات ساخته می شوند. این مواد افزودنی عملکرد بسیار بالاتری نسبت به نرم کننده های نرمال دارند. آنها همچنین به عنوان نرم کننده ها یا کاهنده های آب با برد بالا (HRWR) شناخته می شوند ، محتوای آب را 12 تا 30 درصد کاهش می دهند و می توانند با ضربات کم به نرمال و نسبت سیمان آب به بتن اضافه شوند تا بتن روان با کنده بالا ساخته شود . بتن روان یک بتن بسیار سیال اما قابل کار است که می توان آن را با لرزش یا تراکم کم یا بدون آن قرار داد. اثر Superplasticizer ها ، بسته به مارک و میزان مصرف ، فقط 30 تا 60 دقیقه طول می کشد و به دنبال آن از دست دادن سریع کارایی به دنبال دارد. به عنوان یک نتیجه از دست دادن افت ، Superplasticizer ها معمولاً در محل کار به بتن اضافه می شوند. از روان کننده های بتن می توان لیگنو سولفونات کلسیم و پلی نفتالین سولفونات را نام ببرید.

موارد احتیاطی در استفاده از مواد افزودنی بتن

در هنگام استفاده از مواد افزودنی ، مهندس بتن به دنبال اقدامات احتیاطی ساده در نظر گرفته شود: اولاً ، باید كیفیت را با كدهای عملی مربوطه تأیید كرد تا اطمینان حاصل شود كه آنها از عوارض جانبی مواد افزودنی و مفید یا مضر بودن آنها آگاهی دارند ، غلظت از ترکیبات فعال مواد افزودنی از جمله سایر اقدامات احتیاطی است.

مهندس همچنین باید اطمینان حاصل کند که اثرات منفی بیش از حد قابل قبول نیست. آنها همچنین باید از دستورالعمل های سازنده در مورد دوز پیروی کنند و همچنین آزمایش های مربوطه را انجام دهند تا مطمئن شوند که اثرات مطلوب در شرایط محل کار به دست می آیند. سرانجام ، آنها باید اطمینان حاصل کنند که دسته ای از مواد افزودنی دقیق است و به خصوص در مورد مواد افزودنی بسیار حساس بیش از حد مصرف نمی شود.

مواد افزودنی بتن در شرایط مختلفی استفاده می شوند. هنگامی که نمی توان با تغییر ترکیب مواد اولیه در مخلوط ، خواص را ایجاد کرد ، برای ایجاد اثرات مطلوب اقتصادی و همچنین برای بهتر ساختن بتن با کیفیت پایین ، از آنها استفاده کرد.

طبق گفته Fabienne Drouel از شرکت فرانسوی Coatex Group ، یکی از طراحان و تولیدکنندگان مواد افزودنی رئولوژی بر پایه آب در جهان ؛ به دلیل تقاضای زیاد برای بتن با کیفیت و مواد افزودنی با کارایی بالا که امروز پیمانکاران به دنبال آن هستند ، مهم است که محدودیت های عملکرد را با محصولات تازه توسعه یافته از بین ببرید. وی می گوید: "یك روند مهم در این روزها بهبود شدید نگهداری اسكنت بتن است تا به كاربر نهایی اجازه داده شود تا بتن خود را با كارایی بیشتر و بالاتر تحویل دهد."

آقای طلال حسنین مدیر توسعه تجارت در Fosroc Global Trading Limited (FGTL) ، یكی از رهبران جهان در ارائه راه حل های سازنده متناسب با هر نوع پروژه ساختمانی بیشتر می افزاید: پس از اتمام ، مهم است که عمر مفید هر سازه را در هر کجا ممکن افزایش دهید ، با توجه به اینکه هرگونه هزینه اضافی که صرفه جویی می شود ، پس انداز است. وی افزود: "بنابراین استفاده از مواد افزودنی با كیفیت خوب در انجام این كار بسیار مثر خواهد بود."

سوربیتول تقریباً یک سوم کالری کمتری از قند دارد و 60 درصد شیرین است.

سوربیتول به طور طبیعی در انواع توت ها و میوه ها (به عنوان مثال سیب و توت سیاه) وجود دارد.

سوربیتول همچنین به صورت تجاری تولید می شود و متداول ترین پلیول در ایالات متحده است.

ایمنی سوربیتول توسط مقامات بهداشت جهانی تأیید شده است.

سوربیتول ، اگر به مقدار زیاد خورده شود ، می تواند باعث ناراحتی دستگاه گوارش شود.

سوربیتول پودری چیست

سوربیتول پودری (به انگلیسی: Sore-bih-tall تلفظ می شود) نوعی کربوهیدرات به نام الکل قند یا پلیول است که ترکیبات محلول در آب است که به طور طبیعی در بسیاری از میوه ها و سبزیجات وجود دارد. سوربیتول همچنین برای تهیه شیرینی ، بافت و نگهداری رطوبت از گلوکز برای استفاده در غذاها و نوشیدنی های بسته بندی شده به صورت تجاری تولید می شود.

ایمنی سوربیتول توسط مقامات بهداشتی در سراسر جهان ، از جمله سازمان بهداشت جهانی ، اتحادیه اروپا و کشورهای استرالیا ، کانادا و ژاپن بررسی و تأیید شده است. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) نیز سوربیتول را بی خطر می داند.

در حالی که ایمنی سوربیتول پودری و سایر الکلهای قندی کاملاً مستند است ، برخی از الکلهای قندی در صورت مصرف زیاد ، می توانند باعث ناراحتی دستگاه گوارش از جمله گاز ، نفخ و اسهال شوند. در نتیجه ، غذاهایی که حاوی الکلهای قندی سوربیتول یا مانیتول هستند باید در مورد اثرات احتمالی ملین هشداری روی برچسب آنها داشته باشند.

سوربیتول پودری و سلامتی

مانند اکثر الکلهای قند ، سوربیتول نه به اندازه شیرین شیرین است و نه کالری دارد. سوربیتول حدود 60 درصد شیرین قند است و در هر گرم حدود 35 درصد کالری کمتری دارد (2.6 کالری برای سوربیتول در مقایسه با 4 کالری برای قند).

اما مشارکت سوربیتول در سلامتی فراتر از کالری است. مطالعات مربوط به متابولیسم سوربیتول به دهه 1920 برمی گردد ، زمانی که محققان آزمایش سوربیتول را به عنوان یک جایگزین بالقوه کربوهیدرات در افراد دیابتی آغاز کردند. از آن زمان ، فواید الکل های قندی و نحوه استفاده بدن از آنها بهتر درک شده است. دو منطقه ای که الکل های قندی به دلیل اثرات مثبت در آنها شناخته شده است ، سلامت دهان و دندان و تأثیر آن بر قند خون است.

بهداشت دهان و دندان

نشان داده شده است که الکلهای قند ، از جمله سوربیتول ، از چندین طریق برای سلامت دهان مفید است ، در درجه اول به دلیل غیرکاریوژنیک بودن است: به عبارت دیگر ، آنها در تشکیل حفره کمک نمی کنند. عمل جویدن همچنین با تقویت جریان بزاق از دندان در برابر باکتری های ایجاد کننده حفره محافظت می کند. افزایش بزاق و خواص غیر سرطان زا (همراه با شیرینی) به همین دلیل از الکلهای قندی (سوربیتول و زایلیتول) در آدامس های بدون قند استفاده می شود.

برخی از الکلهای قندی مانند اریتریتول و زایلیتول مانع رشد باکتریهای دهانی (استرپتوکوک موتانس) می شوند که می توانند باعث ایجاد حفره شوند. سوربیتول را می توان ، البته با سرعت کمتری نسبت به قند ، توسط برخی از باکتری های دهان و نه همه تخمیر کرد. بنابراین ، سوربیتول به اندازه برخی الکلهای قند در برابر حفره ها محافظ نیست ، اما نشان داده شده است که باعث کاهش حفره ها در مقایسه با قند می شود. به دلیل این ویژگی ها ، FDA سوربیتول و سایر الکلهای قندی را برای سلامت دهان و دندان مفید می داند.

قند خون

مانند سایر الکلهای قندی (به استثنای اریتریتول) ، سوربیتول حاوی کالری به شکل کربوهیدرات است. سوربیتول به آهستگی و ناقص از روده کوچک ما جذب می شود. سوربیتول باقیمانده تا روده بزرگ ادامه دارد ، جایی که متابولیسم آن کالری کمتری تولید می کند. به همین دلیل ، مصرف سوربیتول (در مقایسه با مقدار مساوی قند) ترشح انسولین را کاهش می دهد ، که در نتیجه به کاهش سطح گلوکز خون کمک می کند.

مصرف های توصیه شده

هیچ توصیه رسمی برای مصرف سوربیتول وجود ندارد. تخمیر سوربیتول در روده بزرگ می تواند ناراحتی دستگاه گوارش از جمله نفخ ، گاز و اسهال ایجاد کند. اما این تأثیرات برای همه یکسان نیست. بنابراین ، FDA نیاز به یک برچسب در مورد اثرات احتمالی ملین برای غذاهایی دارد که ممکن است منجر به خوردن 50 گرم سوربیتول در روز شود.

برای کسانی که از رژیم غذایی کم اولیگوساکاریدهای تخمیر مونوساکاریدها و پلیولها (FODMAP) استفاده می کنند ، منابع غذایی سوربیتول کنترل می شود زیرا سوربیتول نوعی پلیول است.

منابع غذایی سوربیتول

الکلهای قندی به طور طبیعی در نتیجه گیاهان مختلف در نتیجه فتوسنتز تولید می شوند. سوربیتول به طور طبیعی در انواع توت ها مانند توت سیاه ، تمشک و توت فرنگی و میوه های دیگر مانند سیب ، زردآلو ، آووکادو ، گیلاس ، هلو و آلو یافت می شود.

علاوه بر غذاهای کامل ، سوربیتول پودری بصورت تجاری تولید می شود تا به کاهش کالری قندهای موجود در محصولات پخته شده ، شکلات ها ، دسرهای منجمد ، آب نبات های سفت ، آدامس های بدون قند و میله های میان وعده کمک کند.

منبع: پیشگامان شیمی

صمغ عربی ، همچنین به عنوان صمغ اقاقیا شناخته می شود ، ترشح لثه ای سخت شده هوا است که به طور طبیعی جریان دارد یا با ضربه زدن از تنه و شاخه های اقاقیای سنگال ، اقاقیا سیال و سایر گونه های اقاقیا با منشا آفریقایی به دست می آید.

پلی ساکاریدهای غیر نشاسته ای همراه با کسری پروتئین کوچک همان چیزی است که صمغ عربی از آن تشکیل شده است. این ترکیب منحصر به فرد ویژگی های صمغ عربی را به شما می دهد که اجازه می دهد تا برای طیف گسترده ای از برنامه ها استفاده شود.

تاریخ چه

کاربرد عربی صمغ به مه غرق زمان برمی گردد. مصریان باستان از آن به دلایل دارویی و به عنوان چسب استفاده می کردند. قرن هاست که هنرمندان و شیرینی فروشان از صمغ عربی استفاده می کنند و اخیراً صمغ عربی به یک ماده افزودنی و ماده اصلی در بسیاری از محصولات غذایی و آشامیدنی تبدیل شده است.

آیا صمغ عربی طبیعی است؟

بله ، صمغ عربی یک محصول کاملاً طبیعی است که از درختان اقاقیای وحشی به روشی پایدار ، سازگار با محیط زیست و منبع درآمد حاصل می شود.

تغذیه

صمغ عربی از حداقل 90٪ فیبر غذایی محلول تشکیل شده است ، که آن را به یک پری بیوتیک گیاهی و طبیعی و بدون GMO تبدیل می کند.

کاربرد

شیمی و ویژگی های منحصر به فرد صمغ عربی آن را به یک ماده افزودنی یا ماده اصلی در طیف گسترده ای از محصولات ، عمدتا مواد غذایی و نوشیدنی بلکه مراقبت های شخصی و صنعتی تبدیل می کند.

جهت خرید صمغ عربی می توانید به سایت پیشگامان شیمی مراجعه کنید.

(برگرفته از ویکی پدیا ، فوریه 2016) (با احترام از شربت خانه مدرنیست) گلیسیرین مونو استئارات ، معمولاً به عنوان GMS شناخته می شود ، یک مولکول آلی است که به عنوان یک امولسیون کننده استفاده می شود. GMS یک پودر پوسته پوسته سفید ، بدون بو و طعم شیرین است که رطوبت ساز است. این یک استر گلیسرول از اسید استئاریک است. به طور طبیعی در بدن به عنوان محصول جانبی تجزیه چربی ها دیده می شود و همچنین در غذاهای چرب یافت می شود.

گلیسیرین مونو استئارات یک افزودنی غذایی است که به عنوان ماده ضخیم کننده ، امولسیون کننده ، ضد انعقاد و نگهدارنده استفاده می شود. یک عامل امولسیون کننده برای روغن ها ، موم ها و حلال ها. یک پوشش محافظ برای پودرهای رطوبت؛ یک ماده تقویت کننده و ماده کنترل کننده رها سازی در داروها. و یک ماده روان کننده رزین. همچنین در محصولات آرایشی و بهداشتی و مراقبت از مو استفاده می شود.

نام های جایگزین

گلیسیرین مونو استئارات همچنین در لیست مواد تشکیل دهنده به صورت E 471 (در کشورهایی که از سیستم شماره گذاری E استفاده می کنند) ، DMS E 471 یا به عنوان مونوگلیسیریدهای مقطر دیده می شود.

موارد آشپزی

گلیسیرین مونو استئارات تا حد زیادی در پخت و پز برای افزودن "بدن" به غذا استفاده می شود. این وظیفه ایجاد بستنی و خامه فرم گرفته را دارد. بعضی اوقات بعنوان ماده ضد رس در نان استفاده می شود.