کمرویی چیست؟ نحوه مقابله و رهایی از کمرویی و خجالتی بودن


تمامی انسان های جهان نیاز به ارتباط با دیگران و روابط اجتماعی دارند؛ اما در این میان هستند افرادی که خود را بی دست و پا می بینند و از دیگران دوری می کنند. این افراد کمرو و خجالتی هستند و این کمرو بودن برای آنها دردسرهای زیادی را به دنبال خواهد داشت.

حتی در بسیاری از مواقع کمرویی باعث شکست فرد می شود. بنابراین افراد باید به سرعت این مشکل را در خود ریشه یابی کرده و برای درمان آن تلاش کنند.

ما در این مقاله سعی داریم تا شما را با کمرویی و نحوه مقابله و رهایی از کمرویی آشنا کنیم. بنابراین اگر خودتان و یا یکی از اطرافیانتان با این مشکل روبروست، حتما این مقاله را بخوانید.

کمرویی حالتی است که فرد در آن دست و پای خود را گم می کند و در صحبت کردن با مشکل مواجه می شود. عملکرد این فرد ضعیف شده و در بیان و ابراز خواسته های خود با مشکل روبرو می شود.

کمرویی طیف گسترده ای دارد و ما در افراد مختلف از کمرویی خفیف تا کمرویی شدید را شاهد هستیم. کمرویی خفیف ممکن است که چندان در زندگی تاثیرگذار نباشد؛ اما کمرویی شدید تمامی ابعاد زندگی فرد و حتی سلامت روح و روان او را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

افرادی که با کمرویی شدید مواجه هستند، ممکن است تا مرز افسردگی و اضطراب نیز بروند و احتمال ابتلای این افراد به اختلال شخصیت اسکیزوئید وجود دارد.

کمرویی افراد به عوامل متعددی بستگی دارد و می تواند ساختار شخصیت انسان را از سنین کودکی تا پیری تحت تاثیر خود قرار دهد.

ازجمله عوامل موثر در این پدیده می توان به موارد زیر اشاره کرد:

در بسیاری از موارد مراقبت های شدید والدین از فرزندان، ترس کودک از تنبیه و سرزنش والدین، محروم شدن کودک از محبت والدین، عدم استقلال در دوران نوجوانی به دلیل سخت گیری های والدین، انتظار والدین از فرزندان برای اطاعت و تسلیم شدن همیشگی باعث می شود که فرزند یا فرزندان کمرو و خجالتی شوند.

استرس محیطی، عدم احساس امنیت، عدم موفقیت در تحصیل، تحقیر شدن در میان جمع، غم و اندوه شدید و همیشگی از دیگر عواملی هستند که باعث کمرو شدن فرد می شوند.

مهاجرت، فقر، طلاق والدین، نداشتن مهارت های اجتماعی نیز در کمرو شدن افراد بسیار تاثیرگذار هستند.

ازجمله عوامل فیزیولوژیک تاثیرگذار در کمرویی افراد، می توان به عوامل ژنتیکی، نقص عضو، عدم رضایت فرد از چهره یا اندامش، اختلال فرد در تکلم، اختلال در عملکرد غدد فوق کلیوی و… اشاره کرد.

از آنجایی که این مشکل می تواند از کودکی در فرد ایجاد شود. والدین باید در صورت مشاهده نشانه های کمرو بودن در کودکشان، به سرعت به درمان آن تلاش کنند.

راه های درمان کمرویی در کودکان عبارتند از:

والدین باید به کودک فرصت اظهار نظر بدهند. بیان آزادانه افکار، احساسات و خواسته های کودک بسیار اهمیت دارد. بنابراین والدین باید به حرف های کودکشان به حوصله گوش بدهند. فضای صمیمانه والدین با کودکان باعث می شود که ترس آنها از میان رفته و احساس شرم و نگرانی در هنگام صحبت کردن نداشته باشند.

والدین باید تعاملات اجتماعی کودک را افزایش دهند. کودکانی که در محیطی منزوی بزرگ می شوند، فرصت زیادی برای تمرین مهارت های ارتباطی ندارند. تجربیات این کودکان محدود شده و زمانی که این کودکان در محیط های جدید و نا آشنا قرار می گیرند، ترجیح می دهند از جمع کناره گیری کنند. بنابراین بهتر است والدین سعی کنند که تعاملات کودک را افزایش دهند.

والدین باید به کودکان این اطمینان را بدهند که همواره در دسترس هستند. معمولا کودکان از عدم حضور والدین خود نگران می شوند. بنابراین والدین باید به وابستگی ایمنی با فرزند خود داشته باشند. بدین ترتیب کودک در زمانی که مادرش حضور ندارد به بازگشت او اطمینان خواهد داشت و ارتباطات خوبی با دیگران دارد. اما کودکانی که وابستگی ناایمن با والدین دارند، در غیاب والدین دچار نگرانی و ترس می شوند و با دیگران نیز ارتباط برقرار نمی کنند.

والدین باید بر توانایی های کودک خود تمرکز بیشتری داشته باشند. از آنجایی که کودکان در ابتدای شکل گیری شخصیت خود هستند، تشویق های والدین نقش موثری در شکل گیری شخصیت خواهد داشت. در صورتی که والدین مدام از کودک ایراد بگیرند، این کودک احساس خواهد کرد که به اندازه کافی خوب نیست و همواره کارهای اشتباهی انجام می دهد. بنابراین این کودک دچار کمرویی و خجالت می شود.

والدین می توانند از مشاوره کودک برای درمان کمرویی کودک خود کمک بگیرند. درمانگر کمک خواهد کرد تا والدین ریشه های کمرویی فرزند خود را شناسایی کرده و سبک تربیتی سالمی را اتخاذ کنند. بدین ترتیب مهارت های اجتماعی کودک قوی تر و بهتر خواهند شود.

به گفته روانشناسان زبان بدن بیشتر از حرف هایی که بر روی زبان جای می شود، بر روی مخاطب تاثیر می گذارد. بنابراین افرادی کمرو بهتر است بر روی زبان بدن خود بسیار توجه داشته باشند. به عنوان مثال در هنگام صحبت کردن سر خود را بالا بگیرند و قامت خود را راست نگاه دارند.

افرادی که قرار است در یک موقعیت دشوار قرار بگیرند. مثلا صحبت در یک کنفرانس مهم و یا سخنرانی در یک جمع بزرگ، باید از قبل خود را آماده کنند. در مواردی که فرد کمرو و خجالتی است، شاید برای صحبت با مافوقش نیز نیاز به تمرین دارد. بنابراین بهتر است جلو آینه چندین بار حرف هایی که قرار است بزند را تمرین کند. ضبط صدا و تصویر نیز بسیار موثر خواهد بود.

افرادی که تجربیات مثبتی ندارند، به سمت انزوا می روند. بنابراین بهتر است که افراد تجربیات مثبتی برای خود بسازند. مثلا به دنبال علایق خود بروند و یا با افرادی که تشابهات فکری زیادی دارند، ارتباط برقرار کنند.

تداوم کمرویی ممکن است اختلالات دیگری را به دنبال داشته باشد و فرد دچار اختلالاتی چون؛ اضطراب اجتماعی، اضطراب شخصیتی و یا اسکیزوئید شود. بنابراین در صورتی که کمرویی فرد بسیار شدید است، باید حتما با یک روان درمانگر مشاوره داشته باشد.

درمانگر به فرد کمک خواهد کرد تا با ریشه یابی مشکل بهترین روش درمان را انتخاب کند. در مواردی از روش های تخصصی تر نیز کمک گرفته می شود.