همان طور که گفتیم از بین گرایش های روانشناسی خانواده درمانی، شاخه‌ای از روان‌درمانی است که به بهبود روابط اعضای خانواده و حل تعارضات بین فردی می‌پردازد. خانواده درمانی برای بیشتر خانواده‌ها حتی اگر مشکل جدی و حادی وجود نداشته باشد، مفید است. چرا که این شیوه درمانی به اعضا این فرصت را می‌دهد تا خود و نیازهایشان را راحت‌تر ابراز کنند و بتوانند پیوندهای عاطفی بین‌شان را مستحکم سازند و آرامش و لذت بیشتری را در زندگی تجربه کنند.

خانواده تا حدودی به بدن انسان شباهت دارد.گاهی همه چیز خوب پیش می‌رود و اوضاع بر وفق مراد است و برخی مواقع عضوی از بدن دچار آسیب و یا مشکل می‌شود. و درست در همین جا است که دیگر اعضا بدن برای برطرف کردن مشکل و یا بیماری متحد می‌شوند و یکی از اهداف خانواده درمانی نیز نزدیک کردن اعضا به یکدیگر است تا بتوانند در شرایط چالش برانگیز مانند اعضای بدن با یکدیگر یکی شوند و به خوبی از مشکل پیش آمده عبور کنند.

اهداف خانواده درمانی چیست؟

• بهبود ارتباطات بین فردی

• حل مسائل و تعارض‌ها

• به وجود آوردن همدلی عمیق‌ بین اعضا

• کاهش مشاجرات و تنش‌ها

خانواده درمانی نیز مانند دیگر شاخه‌های روانشناسی می‌تواند مبتنی بر رویکردهای مختلفی باشد. در زیر می‌توانید برخی از رویکردهای رایج خانواده‌درمانی را مشاهده کنید:

• خانواده درمانی ساختاری Structural Family Therapy (SFT)

• خانواده درمانی سیستمی Systemic Family Therapy

• خانواده درمانی شناختی رفتاری Cognitive behavioral family therapy

• خانواده درمانی مبتنی بر دلبستگی Attachment-based Family Therapy (ABFT)

• خانواده درمانی مبتنی بر منتالیزیشن Mentalization-based therapy (MBT)

تهیه و تنظیم: هلیا زرشناس از کیهان روان