شاید برای شما هم جالب باشد که دلیل مودی یا دمدمی بودن کودکتان چیست؟

چه اتفاقی می افتد که کودک شما الان میخندد ولی یک دقیقه بعد در حال گریه کردن است؟

وظیفه والدین در قبال این حالت کودکان چیست؟

برای درک بهتر این حالت عجیب و غریب کودکان و یافتن پاسخ سوال های خود در این زمینه، با این مطلب کیدمام همراه باشید.

تغییرات طبیعی

مهمترین دلیل در خصوص تغییرات روحیه و " مودی " بودن کودکان، مربوط به تغییرات طبیعی مرتبط با تکامل و رشد او است.

دانستن این نکته که برای عبور از این مرحله نیازمند گذر زمان و بزرگ شدن کودک هستیم، کمک شایانی به نحوه برخورد ما با او می کند.

بطور کلی عمده دلایلی که کودکان را دمدمی مزاج و مودی می نماید بدین شرح است:

دلیل شماره 1: آنها نمی توانند خواسته ها و نیازهای خود را مطابق آنچه دوست دارند بیان کنند.

برای بچه های بین 1 تا 3 سال، جهان عظیم و بزرگ، جذاب و همیشه در حال تغییر است.

این موضوع برای کودکان به نظر عالی می رسد، اما زمانی را در نظر بگیرید که بیشتر کودکان نوپا کمتر از یک متر قد دارند و دایره واژگان آنها صرفا شامل 20 کلمه است.

با درنظر گرفتن سهم کودک از بیان احساساتش، اکنون بهتر می فهمید که زندگی برای آنها چقدر سخت و پیچیده است.

چه باید کرد: بعضی اوقات شما قادر نخواهید بود که بفهمید کودک شما فوراً چه می خواهد، "پس آرام باشید و بدانید که این اوضاع پیش آمده تقصیر کسی نیست."

"سپس، سعی کنید با چیدن وسایلی که احتمال میدهید او می خواهد و برچسب گذاری آنها به او کمک کنید."

نام هر مورد را با صدای بلند بیان کنید و به آن اشاره کنید.

این به گسترش واژگان کودک کمک می کند تا بتواند دقیقاً آنچه را که در آینده می خواهد به شما بگوید.

با اینکار رفتار مودی یا دمدمی او را کنترل خواهید کرد.

دلیل شماره 2: آنها مفهومی از زمان ندارند. برای همین مودی میشوند.

"کودکان هیچ درکی از "لذت آینده نگرانه" به مفهوم خودداری از لذت آنی برای درک لذتی بهتر در آینده ندارند.

به عبارت بهتر کودکان مفهومی از اینکه می ‌تواند برای برآورده شدن خواسته‌هایش صبر و تحمل پیشه کند، ندارد.

ممکن است فرزند شما بداند که تشنه است و حتی ممکن است این را به شما هم بگوید.

اما دیر آماده کردن آب گوارا حتی کسری از ثانیه می تواند یک بعدازظهر آرام را به سرعت به طوفانی سهمگین تبدیل کند.

چه باید کرد: این موضوع یک پدیده بزرگ در کودک نوپا است.

وجود نداشتن مفهوم زمان به معنای این است که خیلی راحت می توان نظر بسیاری از کودکان نوپا را تغییر داد.

بدین مفهوم که شما می توانید این موضوع را به سود خود استفاده کنید!

شما می توانید حس ناامیدی و ناراحتی از یک نوشیدنی که با تأخیر آماده می شود را به سرعت به سمت یک سینک پر از حباب شادی آفرین تبدیل کنید

بنابراین همیشه باید آماده یک ترفند حواس پرت کننده باشید. به این شکل حالت دمدمی کودکان را کنترل نمایید.

برای اینکار لازم نیست یک عمل خارق العاده و بزرگ انجام دهید. فقط کافی است برای تغییر خواسته کودک، عمل شما به اندازه کافی جذاب باشد.

دلیل شماره 3: آنها در کنترل احساسات خود مشکل دارند. پس دمدمی هستند.

یک کودک خردسال در مدیریت روحیه و احساسات متغیر، تمرین بسیار کمی داشته است.

بنابراین او به راحتی در کنترل احساسات شدید و قوی شکست میخورد.

مثلا فرض کنید کودکی که به دلیل حال خوبش حاضر نیست از وان حمام بیرون بیاید.

کودکان نوپا منطق و مهارت های استدلالی لازم برای کنترل خشم خود را ندارند.

در مثال فوق، کودک قادر به درک این مسئله نیست که کارهای جالب دیگری هنگام بیرون آمدن از وان، مانند شنیدن یک داستان یا بازی با یک دوست منتظرش است.

چه باید کرد: با آرامش به فرزند خود بگویید که اگرچه او نمی تواند بیشتر از این زمان در حمام بماند، اما فعالیت های دیگری نیز وجود دارد که می تواند انجام دهد.

برای کمک به او در درک بهتر احساسات در حال تغییر، آنها را برای او مشخص کنید.

به عنوان مثال می توانید بگویید، "من هم می فهمم که الان در حمام حسابی خوش میگذرد و نمی خواهی بیرون بیایی. و بهت حق میدهم که از این موضوع عصبانی بشی."

البته زمان زیادی لازم است تا کودک نوپای شما بتواند کلمات را به احساسات متصل کند.

اما اگر شما همچنان به مشخص کردن و برچسب زدن احساسات خود بپردازید، تا زمانی که کودک به پیش دبستانی برود، او درک بهتری از چگونگی پیوند کلمات و احساسات خواهد داشت.

این موضوع باعث خواهد شد حتی کودک بتواند به خودش کمک کند که احساس بهتری داشته باشد.

دلیل شماره 4: آنها برای تغییر از یک فعالیت به فعالیت دیگر مشکل دارند.

برای انطباق با دنیای همیشه در حال تغییر، انرژی جسمی و روانی زیادی لازم است.

بعضی اوقات کودکی که به نظر نمی رسد خیلی مشغول بازی باشد، بیشتر از آنچه فکر می کنید به این موضوع تمرکز کرده است.

کودکان روی یک فعالیت بسیار متمرکز می شوند ولی ما از آنها انتظار داریم که آنها بلافاصله تغییر موضع دهند.

این نوع تغییر ناگهانی حتی برای یک بزرگسال هم سخت به نظرمی رسد، بنابراین این انتظارات برای کودکان خیلی سنگین است.

با این توقع کودکان مجال کافی برای مودی بودن را دارند.

چه کاری کنیم: از مهارت های رشد در فرزندتان بهره ببرید.

کودکان نوپا درک کاملی از توالی ها دارند. آنها به خوبی می دانند که چگونه یک عمل بعد از عمل قبل انجام می شود.

مثلا در وان حمام به کودک خود بگویید "حالا من می خواهم موهای تو را بشویم و بعد از آن نوبت صورت تو است. بعد از آن هم از حمام خارج می شویم."

دلیل شماره 5: آنها می خواهند دقیقاً مطابق میل خود کارها را انجام دهند.

کودکان همیشه میخواهند مطابق با نظر خود کارها را پیش ببرند. این در حالی است که حتی معمولا آنها نمیدانند که چه چیزی مناسبشان هست.

این موضوع در بیشتر مواقع خلاف خواسته والدین است. درنتیجه سیلی از اشک را به دنبال دارد.

چه باید کرد: قسمت خوب ماجرا اینکه والدین اغلب می توانند آنچه را که کودک لازم دارد به او بدهند.

با دادن گزینه های معقول و منطقی می توانید نتیجه را تحت کنترل خود درآورید.

به عنوان مثال اگر او می خواهد لباس زیری را برای بیرون رفتن در روز بپوشد و دمای هوای خارج از خانه 40 درجه است، دو لباس متناسب با آب و هوا را برداشته و به او اجازه دهید بین آنها هر کدام یک را که می خواهد بپوشد انتخاب کند.

اگر او می خواهد آنها را مخلوط کرده، به او اجازه دهید.

به یاد داشته باشید این تاکتیک، یک تکنیک منحرف کننده استادانه نیز هست. شما میزان مودی بودنش را کنترل میکنید.

دلیل شماره 6: کودکان خردسال خیلی سریع خسته و گرسنه می شوند. (از دلایل دمدی شدن کودکان )

برخی از کودکان نوپا ساعت های زیادی را خارج خانه هستند.

همچنین برخلاف بچه های بزرگتر، کودکان خردسال وعده های غذایی زیادی نمیخورند.

درنتیجه شما نباید از خستگی آنها برای انجام یک کار تعجب کنید.

چه کاری انجام دهید: ابتدا سعی کنید برای ساعات روز کودک خود برنامه ریزی کنید.

دوم اینکه، همیشه تنقلات مناسب و سالم قابل حمل در دست داشته باشید.

اگر کودک نوپای شما مقدار مناسبی از ناهار خود را نخورد، می توانید سریع انرژی او را در هنگام بازی به او برسانید.

با این ترفند، حال او دیگر احتمالا دمدمی و مودی نمی شود.

به خاطر داشته باشید بعضی اوقات هر چقدر هم سعی کنید که حال و هوای کودک خود را بهتر کنید و یا او را سرگرم کنید شاید موفق نشوید.

این به هیچ وجه بدان معنا که شما یک والد بی کفایت هستید نیست.

حتی به این معنا هم نیست که شما فرزندی غیرقابل کنترل دارید. چنین واکنش هایی کاملاً طبیعی است.

بطور کلی  سعی نکنید با یک کودک خردسال منطقی باشید و حرف از استدلال و منطق باشد.

در مواقع بحرانی و مشکل ساز سعی کنید کودک نوپای خود را در یک مکان امن - به عنوان مثال در گهواره اش قرار دهید و برای یک دقیقه از آن دور شوید.

این خلوت شدن و دوری به فرزند شما کمک می کند تا آرام شود و خودش را تسکین دهد.

 وقتی اوضاع آرام تر شد می توانید با او صحبت کنید و حواس او را بطور کامل پرت کنید.

به یاد داشته باشید ممکن است همه این ایده ها برای یک دوره مودی کوتاه کودک، زیاد و وقت گیر به نظر برسد.

اما استفاده کردن از آنها و صبر در مقابل نتایج آن ارزش خود را دارد. احتمالا شما در آینده نوجوانی با روحیه سازگار خواهید داشت.

منبع: سایت کیدمام